logisch positivisme

Stroming in de filosofie die begon met de oprichting van de Wiener Kreis en eindigde in de jaren zestig van de twintigste eeuw. De centrale stelling van deze beweging is het verificatieprincipe, volgens welke uitspraken alleen zinvol zijn als ze bevestigd of weerlegd kunnen worden door zintuiglijke ervaring of als ze herleid kunnen worden tot de betekenis van woorden. Het criterium wordt gebruikt om wetenschappelijke van niet-wetenschappelijke uitspraken te kunnen onderscheiden, met andere woorden uitspraken die waar noch onwaar zijn, zijn zinloos. In die lijn van redeneren komen de logisch-positivisten tot hun veroordeling van waarheidsaanspraken van de metafysica, de esthetica, de godsdienst en de ethiek. De belangrijkste vertegenwoordigers zijn Carnap Moritz Schlick en Alfred Ayer.

Quizvraag v/d week

Woord v/d week

Meest gezocht deze week

Tijdens welke oorlog werden de gewonden verzorgd door Florence Nightingale en haar team?


JUIST!NIET JUIST!

Krimoorlog

logica

De leer van het juiste redeneren, waarbij men onderzoekt onder welke omstandigheden redeneringen geldig zijn. De inhoud van de uitspraken waaruit die redeneringen zijn opgebouwd, speelt daarbij geen rol (formele logica). Aristoteles was de eerste filosoof die de logica systematiseerde, waarbij hij zich concentreerde op het syllogisme. De moderne logica is geen onderdeel meer van de filosofie, maar vormt een tak van de wiskunde en valt voor sommige logici zelfs samen met de wiskunde.