normaalverdeling
Alle menselijke verschijnselen komen bij individuen in bepaalde gradaties voor. Alle gradaties vormen, als ze worden gemeten, een verdeling. Als een grote groep wordt gemeten heeft die verdeling meestal een klokvorm, de Gausse kromme. De meeste individuen scoren rond het gemiddelde, de top van de klok. Naar de beide einden zitten degenen die lager tot heel laag of juist hoger tot heel hoog scoren.
Een belangrijke meeteenheid daarbij is de standaarddeviatie of standaardafwijking. De afstand van het gemiddelde tot de uiteinden van de klok wordt aan beide kanten verdeeld in iets meer dan drie stukken, die elk een standaardafwijking worden genoemd.
Ook persoonlijkheidseigenschappen en het IQ zijn in grote groepen, 'populaties', verdeeld volgens de klokvorm . Intelligentietests worden zo genormeerd dat in een populatie het gemiddeld IQ op 100 komt met standaardafwijking van 16 (of 15)punten. Bij IQ-tests dus drie stukken van 16 IQ-punten aan beide zijden van het midden. Wie 140 scoort, zoals bij hoogbegaafdheid, zit tussen 2 en 3 standaarddeviaties boven het gemiddelde. Wie 60 scoort tussen 2 en 3 standaarddeviaties daaronder.
Wie was de eerste Nederlandse vrouw die arts werd en aan de universiteit promoveerde?
egocentrisme en egoïsme
Twee persoonlijkheidseigenschappen die door anderen als onplezierig en onaangenaam worden ervaren.
Bij egocentrisme is het alsof de persoon zich niet wil en kan verplaatsen in de gedachten, gevoelens en belangstellingen van de ander. Alles wat gebeurt wordt uitsluitend gezien vanuit het ik, waarbij de eigen belangstellingen en belangen de waarneming beheersen en de communicatie met anderen eenzijdig kleuren.
Bij egoïsme wil de persoon zichzelf telkens bevoordelen, ook als dat ten koste van anderen gaat. De egoïst denkt zo min mogelijk aan de belangen en behoeften van anderen, ook als hij of zij dat wel kan. De egoïst haalt naar zich toe en geeft niet om of aan de ander.
Egocentrisme is een eigenschap van het waarnemen en denken, egoïsme van het handelen.
