kernmagnetische resonantie

(Nuclear Magnetic Resonance, nmr) De kernen van veel atomen, waaronder met name waterstof (H), hebben een klein magnetisch moment. Wanneer men een stof zoals water (H2O) in een uitwendig magnetisch veld plaatst, kan volgens de kwantummechanica iedere kern ten opzichte van de veldrichting slechts twee oriëntaties, mee of tegen, innemen die iets in energie verschillen. Vlak na de Tweede Wereldoorlog realiseerden de Amerikaanse onderzoekers Bloch en Purcell met hun medewerkers (onder wie de Nederlander Nicolaas Bloembergen) de kernmagnetische resonantie: de absorptie van radiofrequente straling die een gegeven type kern in het veld van de ene oriëntatie in de andere doet 'omklappen'.
De nmr is een prachtig voorbeeld van zuiver fysisch onderzoek dat - totaal onverwacht voor de ontdekkers - in de loop der jaren een enorm toepassingsgebied heeft gevonden, van de structuurbepaling van complexe moleculen in de (bio)scheikunde tot de afbeelding van de organen van patiënten in een ziekenhuis (zie ook MRI scan).
Het eerste resultaat dat in deze richting wees, was de ontdekking van de zogeheten 'chemische verschuiving'; de constatering dat de resonantieconditie (de sterkte van het magneetveld, waarbij een kern door de opvallende radio frequente straling omklapt) varieert met de positie van de desbetreffende kern in een veelatomig molecuul.

Quizvraag v/d week

Woord v/d week

Meest gezocht deze week

Wie regisseerde(n) de film Pulp Fiction (1994)?


JUIST!NIET JUIST!

Quentin Tarantino

tapijt van Bayeux

In de tweede helft van de elfde eeuw (na de slag bij Hastings,1066) geborduurd wandkleed (ten onrechte tapijt genoemd) van 70 meter lang en 50 cm hoog. Het beeldt de voorbereiding uit voor de overtocht naar en de verovering van Engeland door hertog Willem van Normandië. Op het wandkleed zien we hoe de Engelse graaf Harold een eed van trouw zweert aan hertog Willem, die echter zelf zijn zinnen op Engeland gezet had.
Harold liet zich niettemin tot koning kronen. Dus verbrak hij zijn eed. Overduidelijk wordt op het kleed getoond hoe deze eedbreuk door God gestraft wordt: Harold wordt bij Hastings door Willem verslagen en sneuvelt.
Over het ontstaan van het kleed is weinig bekend, vroeger dacht men dat Willems echtgenote, Mathilda, de opdrachtgeefster was; tegenwoordig ziet men Odo, bisschop van Bayeux en halfbroer van hertog Willem, als de degene die het initiatief nam, overigens zonder harde bewijzen. Het borduurwerk is zeer levendig en geeft bovendien allerlei interessante details over het leven van de elfde- eeuwse krijgers (ridders). (PL)