Max Scheler
(1874-1928) Duitse filosoof en socioloog, bijgenaamd de 'katholieke Nietzsche' (hij bekeerde zich maar liefst twee keer tot het katholicisme om ten slotte als pantheïst te eindigen). Hij was een leerling van Husserl en paste diens fenomenologie toe op ethiek, cultuur en religie. In reactie op de dominante stroming in de ethiek die in de lijn lag van de formele plichtethiek van Kant, ontwikkelde hij een inhoudelijke ethiek, gebaseerd op een waardenhiërarchie. Waarden waren volgens hem werkelijk bestaande ideële entiteiten die in het ethische handelen gerealiseerd konden worden. Hij leidde zelf een turbulent en chaotisch leven, zodat hij geregeld geconfronteerd werd met de discrepantie tussen zijn leven en zijn leer, waarop hij zich verdedigde door zich te vergelijken met een wegwijzer: die wijst de richting, zonder zelf in die richting te gaan.
Wie was de eerste Nederlandse vrouw die arts werd en aan de universiteit promoveerde?
egocentrisme en egoïsme
Twee persoonlijkheidseigenschappen die door anderen als onplezierig en onaangenaam worden ervaren.
Bij egocentrisme is het alsof de persoon zich niet wil en kan verplaatsen in de gedachten, gevoelens en belangstellingen van de ander. Alles wat gebeurt wordt uitsluitend gezien vanuit het ik, waarbij de eigen belangstellingen en belangen de waarneming beheersen en de communicatie met anderen eenzijdig kleuren.
Bij egoïsme wil de persoon zichzelf telkens bevoordelen, ook als dat ten koste van anderen gaat. De egoïst denkt zo min mogelijk aan de belangen en behoeften van anderen, ook als hij of zij dat wel kan. De egoïst haalt naar zich toe en geeft niet om of aan de ander.
Egocentrisme is een eigenschap van het waarnemen en denken, egoïsme van het handelen.
