Vittorio De Sica

Vittorio De Sica (1901-1974) was een Italiaanse acteur en filmregisseur. In 1933 begon hij een eigen theaterbedrijf samen met zijn vrouw Giuditta Rissone en Sergio Tofano. Het bedrijf produceerde vooral komedies. Hierin werkte hij samen met bekende regisseurs als Luchino Visconti. De Sica begon met films te regisseren tijdens de Tweede Wereldoorlog. Van meet af aan was de typische, minimalistische stijl zijn ‘handtekening’. In zijn vijfde film I bambini ci guardano (1944) begon hij te werken met niet-professionele acteurs. Die film was ook de eerste van vele films waaraan hij samenwerkte met scenarioschrijver Cesare Zavattini, een combinatie die veel heeft bijgedragen aan het naoorlogse Italiaanse neorealisme. Zijn meest beroemde film Ladri di biciclette (Fietsendieven) uit 1948 bezorgde hem een Oscar. Datzelfde gebeurde met Il Giardino dei Finzi-Contini (1970) naar de fameuze roman van Giorgio Bassani. De Sica bezorgde actrice Sophia Loren tweemaal een Oscar-nominatie, voor La ciociara (1960) en voor Matrimonio all\'italiana (1964). Voor de eerste film ontving ze daadwerkelijk een Oscar.

Quizvraag v/d week

Woord v/d week

Meest gezocht deze week

Van welke filosoof is de grondstelling Cogito ergo sum (ik denk dus ik ben)?


JUIST!NIET JUIST!

Descartes

brandstofcel

Apparaat dat uit brandstof (bijvoorbeeld waterstof) rechtstreeks elektriciteit produceert. Dit proces is te beschouwen als het omgekeerde van elektrolyse, waarbij water wordt ontleed in waterstof en zuurstof. De geproduceerde elektriciteit kan dan bijvoorbeeld worden gebruikt om een elektrische auto aan te drijven. Het grote voordeel van een brandstofcel is dat het rendement ervan (40-60%) aanzienlijk hoger ligt dan dat van de traditionele verbrandingsmotor, die een rendement van maximaal 25% (benzinemotor) tot 30% (dieselmotor) haalt. Een brandstofcel vraagt wel katalysatoren, bijvoorbeeld platina, waardoor ontwikkeling en grootschalige inzet vooralsnog moeizaam verlopen.