Luchino Visconti
Luchino Visconti (1906-1976) is een Italiaanse regisseur en schrijver met veel oog voor pracht, praal en pure decadentie met – onvermijdelijk – een even zuivere blik op de onttakeling en neergang ervan. Ossessione (1943) is een pijnlijk overspeldrama. The Damned (1969) speelt zich af in nazi-Duitsland met het legendarisch filmdebuut van Helmut Berger in travestie. Dood in Venetië (1971) naar de korte roman van Thomas Mann, toont een stad in de dodelijke greep van cholera. De obsessieve componist Aschenbach ontwaart pure schoonheid in een Poolse jongen en sterft bij de klanken van het adagio van Mahlers vijfde symfonie. Il Gattopardo (1963), naar de roman van Tomasi di Lampedusa, gaat over het verval van een aristochratische familie op Sicilië in de jaren 1861-1883 tijdens de burgeroorlog voorafgaande aan de Italiaanse eenwording. Een film "doortrokken van het gevoel van een naderende dood. De dood van een klasse, van een individu, van een wereld, van een mentaliteit, van bepaalde privileges," aldus Visconti.
Wie was de eerste Nederlandse vrouw die arts werd en aan de universiteit promoveerde?
egocentrisme en egoïsme
Twee persoonlijkheidseigenschappen die door anderen als onplezierig en onaangenaam worden ervaren.
Bij egocentrisme is het alsof de persoon zich niet wil en kan verplaatsen in de gedachten, gevoelens en belangstellingen van de ander. Alles wat gebeurt wordt uitsluitend gezien vanuit het ik, waarbij de eigen belangstellingen en belangen de waarneming beheersen en de communicatie met anderen eenzijdig kleuren.
Bij egoïsme wil de persoon zichzelf telkens bevoordelen, ook als dat ten koste van anderen gaat. De egoïst denkt zo min mogelijk aan de belangen en behoeften van anderen, ook als hij of zij dat wel kan. De egoïst haalt naar zich toe en geeft niet om of aan de ander.
Egocentrisme is een eigenschap van het waarnemen en denken, egoïsme van het handelen.
