Krisztina de Châtel

Krisztina de Châtel (1945) is een choreografe van Hongaarse afkomst. Sinds de jaren '70 toonaangevend vertegenwoordigster in Nederland van de repetitieve (of minimale) postmoderne dans. Haar werk is een markante, gesloten en streng overkomende synthese van dans (vooral gebaseerd op looppassen) en beeldende kunst. Het toneelontwerp (van beeldende kunstenaars of een natuurlijke of stedelijke omgeving) is altijd van essentieel belang; van een installatie met neonbuizen tot een hoop aarde of een strand met paarden. Het altijd terugkerende thema betreft het streven naar vrijheid, als het willen loskomen uit een dwangbuis (van verplichtingen of conventies) van vaak als robots of als militairen gedrilde, marcherende dansers.

Dansgroep Krisztina de Châtel heeft in december 2008 na meer dan dertig jaar haar succesvolle bestaan afgesloten met een laatste feestelijke voorstelling in Stadsschouwburg Amsterdam. Op 1 januari 2009 is Châtel samen met Itzik Galili het nieuwe stadsgezelschap voor moderne dans gestart. Na 3 jaar stopte de subsidie voor de Dansgroep Amsterdam. Sinds die tijd gaat ze onder de naam De Châtel sur place verder met het maken van dansvoorstellingen op locatie.

Quizvraag v/d week

Woord v/d week

Meest gezocht deze week

Wie regisseerde(n) de film Pulp Fiction (1994)?


JUIST!NIET JUIST!

Quentin Tarantino

tapijt van Bayeux

In de tweede helft van de elfde eeuw (na de slag bij Hastings,1066) geborduurd wandkleed (ten onrechte tapijt genoemd) van 70 meter lang en 50 cm hoog. Het beeldt de voorbereiding uit voor de overtocht naar en de verovering van Engeland door hertog Willem van Normandië. Op het wandkleed zien we hoe de Engelse graaf Harold een eed van trouw zweert aan hertog Willem, die echter zelf zijn zinnen op Engeland gezet had.
Harold liet zich niettemin tot koning kronen. Dus verbrak hij zijn eed. Overduidelijk wordt op het kleed getoond hoe deze eedbreuk door God gestraft wordt: Harold wordt bij Hastings door Willem verslagen en sneuvelt.
Over het ontstaan van het kleed is weinig bekend, vroeger dacht men dat Willems echtgenote, Mathilda, de opdrachtgeefster was; tegenwoordig ziet men Odo, bisschop van Bayeux en halfbroer van hertog Willem, als de degene die het initiatief nam, overigens zonder harde bewijzen. Het borduurwerk is zeer levendig en geeft bovendien allerlei interessante details over het leven van de elfde- eeuwse krijgers (ridders). (PL)