Krisztina de Châtel
Krisztina de Châtel (1945-2025) was een choreografe van Hongaarse afkomst. Sinds de jaren '70 toonaangevend vertegenwoordigster in Nederland van de repetitieve (of minimale) postmoderne dans. Haar werk is een markante, gesloten en streng overkomende synthese van dans (vooral gebaseerd op looppassen) en beeldende kunst. Het toneelontwerp (van beeldende kunstenaars of een natuurlijke of stedelijke omgeving) is altijd van essentieel belang; van een installatie met neonbuizen tot een hoop aarde of een strand met paarden. Het altijd terugkerende thema betreft het streven naar vrijheid, als het willen loskomen uit een dwangbuis (van verplichtingen of conventies) van vaak als robots of als militairen gedrilde, marcherende dansers.
Dansgroep Krisztina de Châtel heeft in december 2008 na meer dan dertig jaar haar succesvolle bestaan afgesloten met een laatste feestelijke voorstelling in Stadsschouwburg Amsterdam. Op 1 januari 2009 is Châtel samen met Itzik Galili het nieuwe stadsgezelschap voor moderne dans gestart. Na 3 jaar stopte de subsidie voor de Dansgroep Amsterdam. Daarna ging ze onder de naam De Châtel sur place verder met het maken van dansvoorstellingen op locatie.
Wie was de eerste Nederlandse vrouw die arts werd en aan de universiteit promoveerde?
egocentrisme en egoïsme
Twee persoonlijkheidseigenschappen die door anderen als onplezierig en onaangenaam worden ervaren.
Bij egocentrisme is het alsof de persoon zich niet wil en kan verplaatsen in de gedachten, gevoelens en belangstellingen van de ander. Alles wat gebeurt wordt uitsluitend gezien vanuit het ik, waarbij de eigen belangstellingen en belangen de waarneming beheersen en de communicatie met anderen eenzijdig kleuren.
Bij egoïsme wil de persoon zichzelf telkens bevoordelen, ook als dat ten koste van anderen gaat. De egoïst denkt zo min mogelijk aan de belangen en behoeften van anderen, ook als hij of zij dat wel kan. De egoïst haalt naar zich toe en geeft niet om of aan de ander.
Egocentrisme is een eigenschap van het waarnemen en denken, egoïsme van het handelen.
