Jezus
De bijbelschrijvers zijn geloofsgetuigen, geen biografen. Lang na Jezus' heengaan getuigen zij van het geloof in Jezus als Messias, zoals dit in de eerste christengemeenten gestalte heeft gekregen. De vraag naar de historische Jezus is daardoor zeer omstreden. Het verhaal gaat dat hij van godswege werd verwekt (zie ook maagdelijke geboorte) en in Bethlehem werd geboren als zoon van Jozef en Maria uit Nazareth, een onaanzienlijk stadje in het noorden van Galilea (denigrerend 'Galilea der heidenen' genoemd), waar Jezus woonde en zijn prediking begon. Het wekte verwondering dat er uit Nazareth 'iets goeds kon komen' (Johannes 1:47).
Een samenvatting van zijn prediking vindt men in de zogeheten Bergrede, een door Mattheüs gemaakte verzameling van uitspraken van Jezus. De wijze waarop Jezus de Wet en de uitleg van de profeten radicaliseerde (opkomend voor wie geen helper heeft, zondaren, zieken, vrouwen, kinderen) bracht hem in conflict met de godsdienstige en wereldlijke leiders van het volk, waarna hij in Jeruzalem werd terechtgesteld. De verhalen van zijn opstanding en hemelvaart zijn de neerslag van het geloof dat God de Vader zijn Zoon uit de doden heeft opgewekt en hem (symbooltaal ontleend aan het beeld van God als koning) laat zitten 'aan zijn rechterhand'. De verwachte wederkomst van Jezus is uitdrukking van het geloof dat het Koninkrijk Gods, dat Jezus in woord en daad verkondigde, eens definitief zal aanbreken.
Wie was de eerste Nederlandse vrouw die arts werd en aan de universiteit promoveerde?
egocentrisme en egoïsme
Twee persoonlijkheidseigenschappen die door anderen als onplezierig en onaangenaam worden ervaren.
Bij egocentrisme is het alsof de persoon zich niet wil en kan verplaatsen in de gedachten, gevoelens en belangstellingen van de ander. Alles wat gebeurt wordt uitsluitend gezien vanuit het ik, waarbij de eigen belangstellingen en belangen de waarneming beheersen en de communicatie met anderen eenzijdig kleuren.
Bij egoïsme wil de persoon zichzelf telkens bevoordelen, ook als dat ten koste van anderen gaat. De egoïst denkt zo min mogelijk aan de belangen en behoeften van anderen, ook als hij of zij dat wel kan. De egoïst haalt naar zich toe en geeft niet om of aan de ander.
Egocentrisme is een eigenschap van het waarnemen en denken, egoïsme van het handelen.
