Jeruzalem

In de joodse traditie oorspronkelijk Salem geheten (Genesis 14), later Jebus (Richteren 19). Door David op de Jebusieten veroverd en tot bestuurlijk en godsdienstig centrum van het twaalfstammenrijk gemaakt. Zijn opvolger Salomo liet er een tempel bouwen. Die tempel werd in 586 v.Chr. door Nebukadnezar, koning van Babylonië, verwoest en na de Babylonische ballingschap, in 516 v.Chr., hersteld. Onder Herodes de Grote (25 v.Chr.) werd de tempel gerestaureerd en uitgebreid, maar na de verwoesting in 70 n.Chr. (zie ook Joodse Opstand) is de zogeheten Klaagmuur (de westelijke ringmuur) nog het enige dat ervan rest. Jeruzalem wordt ook wel Sion genoemd, naar de vesting die in de stad van David lag (2 Samuël 5:7). Het christelijke paasverhaal speelt zich af in Jeruzalem. Eerst wordt Jezus met palmtakken jubelend de stad binnen geleid. Daarna wordt hij er gekruisigd. Het aardse Jeruzalem staat in het boek Openbaring model voor het nieuwe, hemelse Jeruzalem.

Quizvraag v/d week

Woord v/d week

Meest gezocht deze week

Wie was de eerste Nederlandse vrouw die arts werd en aan de universiteit promoveerde?


JUIST!NIET JUIST!

Aletta Jacobs

egocentrisme en egoïsme

Twee persoonlijkheidseigenschappen die door anderen als onplezierig en onaangenaam worden ervaren.
Bij egocentrisme is het alsof de persoon zich niet wil en kan verplaatsen in de gedachten, gevoelens en belangstellingen van de ander. Alles wat gebeurt wordt uitsluitend gezien vanuit het ik, waarbij de eigen belangstellingen en belangen de waarneming beheersen en de communicatie met anderen eenzijdig kleuren.
Bij egoïsme wil de persoon zichzelf telkens bevoordelen, ook als dat ten koste van anderen gaat. De egoïst denkt zo min mogelijk aan de belangen en behoeften van anderen, ook als hij of zij dat wel kan. De egoïst haalt naar zich toe en geeft niet om of aan de ander.
Egocentrisme is een eigenschap van het waarnemen en denken, egoïsme van het handelen.