differentiëren

Een wiskundige bewerking die erop neerkomt dat met zeer (oneindig) kleine veranderingen van een grootheid wordt gerekend. Wordt bijvoorbeeld toegepast om de raaklijn in een punt liggende op een cirkel, hyperbool of parabool (of nog andere figuren) te bepalen of de snelheid van een bewegend lichaam in diens baan te berekenen. Het resultaat van een differentiatie wordt afgeleide genoemd. De min of meer omgekeerde bewerking van differentiëren heet integreren. Beide begrippen, in de tweede helft van de zeventiende eeuw door Newton en Leibniz ingevoerd, brachten een revolutie in de wiskunde teweeg.

Quizvraag v/d week

Woord v/d week

Meest gezocht deze week

Welke film is geen verfilming van een eerder verschenen boek?


JUIST!NIET JUIST!

The Matrix (1999)

logica

De leer van het juiste redeneren, waarbij men onderzoekt onder welke omstandigheden redeneringen geldig zijn. De inhoud van de uitspraken waaruit die redeneringen zijn opgebouwd, speelt daarbij geen rol (formele logica). Aristoteles was de eerste filosoof die de logica systematiseerde, waarbij hij zich concentreerde op het syllogisme. De moderne logica is geen onderdeel meer van de filosofie, maar vormt een tak van de wiskunde en valt voor sommige logici zelfs samen met de wiskunde.