onrechtmatige daad
Begrip uit het Burgerlijk Recht. Onrechtmatige daad betekent dat iemand een ander schade toebrengt. In het algemeen zal hij deze schade moeten vergoeden. Een voorbeeld is iemand die een ander verwondt door hem aan te rijden. Er bestaan drie categorieen van de onrechtmatige daad: een inbreuk plegen op een recht van een ander (zoals het eigendomsrecht), het handelen of nalaten in strijd met een wettelijke plicht (zoals het niet-vernielen van andermans' goederen) en handelen in strijd met wat in het maatschappelijk verkeer betamelijk is (bijvoorbeeld het plegen van inbreuk op een ander zijn privacy). Vaak zullen bij een onrechtmatige gedraging meerdere van deze categorieen aangevoerd kunnen worden.
Voor het krijgen van een schadevergoeding is, naast het bewijzen dat er schade is opgetreden als gevolg van een onrechtmatige daad, ten eerste vereist dat die inderdaad aan de ander kan worden toegerekend (bijvoorbeeld omdat hij het expres deed). In de tweede plaats moet de norm die is geschonden bedoeld zijn ter bescherming van het belang dat in het geding is. Een voorbeeld van dit laatste is een zaak waarin iemand illegaal afval dumpt in een natuurgebied. De reden dat dit verboden is, is om de natuur te beschermen. Een vordering van een nabijgelegen restaurant dat minder klandizie krijgt en zich beroept op de milieuwetten, zal dan ook niet slagen, want de milieuwetten zijn er niet voor bedoeld om restaurants te beschermen tegen minder omzet.
Wie was de eerste Nederlandse vrouw die arts werd en aan de universiteit promoveerde?
egocentrisme en egoïsme
Twee persoonlijkheidseigenschappen die door anderen als onplezierig en onaangenaam worden ervaren.
Bij egocentrisme is het alsof de persoon zich niet wil en kan verplaatsen in de gedachten, gevoelens en belangstellingen van de ander. Alles wat gebeurt wordt uitsluitend gezien vanuit het ik, waarbij de eigen belangstellingen en belangen de waarneming beheersen en de communicatie met anderen eenzijdig kleuren.
Bij egoïsme wil de persoon zichzelf telkens bevoordelen, ook als dat ten koste van anderen gaat. De egoïst denkt zo min mogelijk aan de belangen en behoeften van anderen, ook als hij of zij dat wel kan. De egoïst haalt naar zich toe en geeft niet om of aan de ander.
Egocentrisme is een eigenschap van het waarnemen en denken, egoïsme van het handelen.
