mensenrechten
Brede verzamelterm voor bepaalde fundamentele rechten waar een individu, een groep mensen of een staat aanspraak op kan maken. Het recht is dan niet verbonden aan het bezit van bepaalde eigenschappen, voorwaarden of handelingen. Een mensenrecht is in principe geldig voor iedereen omwille van het loutere feit dat het mensen zijn. Voorbeelden van Westerse rechten van de mens zijn het recht op vrijheid van meningsuiting, het recht op leven en het recht op godsdienstvrijheid. Een precieze definitie is echter lastig te geven, omdat wat beschouwd wordt als een fundamenteel recht van een mens sterk afhankelijk is van sociaal-culturele en politieke tradities. Een allesomvattende doctrine van mensenrechten bestaat niet. Wel zijn er mondiale afspraken van mensenrechten, het belangrijkste voorbeeld hiervan is de Universele verklaring van de rechten van de mens van de Verenigde Naties.
Zie ook mensenrechten in Nederland en mensenrechten: verticaal en horizontaal en mensenrechten in het Hoofdstuk Internationale politiek.
Wie was de eerste Nederlandse vrouw die arts werd en aan de universiteit promoveerde?
egocentrisme en egoïsme
Twee persoonlijkheidseigenschappen die door anderen als onplezierig en onaangenaam worden ervaren.
Bij egocentrisme is het alsof de persoon zich niet wil en kan verplaatsen in de gedachten, gevoelens en belangstellingen van de ander. Alles wat gebeurt wordt uitsluitend gezien vanuit het ik, waarbij de eigen belangstellingen en belangen de waarneming beheersen en de communicatie met anderen eenzijdig kleuren.
Bij egoïsme wil de persoon zichzelf telkens bevoordelen, ook als dat ten koste van anderen gaat. De egoïst denkt zo min mogelijk aan de belangen en behoeften van anderen, ook als hij of zij dat wel kan. De egoïst haalt naar zich toe en geeft niet om of aan de ander.
Egocentrisme is een eigenschap van het waarnemen en denken, egoïsme van het handelen.
