onderhandelingshuishouding
Term door socioloog Abram de Swaan ingevoerd als typering voor onze moderne samenleving waarin mensen hun tegengestelde belangen door onderhandelen met elkaar proberen te verzoenen, te beginnen in het gezin. Dit in tegenstelling tot een samenleving die wordt getypeerd door hiërarchische gezagsrelaties, waarin ouders hun kinderen, meesters hun knechten, werkgevers hun werknemers, regeringen hun burgers, hun wil opleggen. In zo'n 'bevelshuishouding' is gehoorzaamheid van de mindere aan de wensen van de meerdere vanzelfsprekend. Alleen in oorlogstijd bestaat in ons leger nog zo'n bevelshuishouding.
Wie was de eerste Nederlandse vrouw die arts werd en aan de universiteit promoveerde?
egocentrisme en egoïsme
Twee persoonlijkheidseigenschappen die door anderen als onplezierig en onaangenaam worden ervaren.
Bij egocentrisme is het alsof de persoon zich niet wil en kan verplaatsen in de gedachten, gevoelens en belangstellingen van de ander. Alles wat gebeurt wordt uitsluitend gezien vanuit het ik, waarbij de eigen belangstellingen en belangen de waarneming beheersen en de communicatie met anderen eenzijdig kleuren.
Bij egoïsme wil de persoon zichzelf telkens bevoordelen, ook als dat ten koste van anderen gaat. De egoïst denkt zo min mogelijk aan de belangen en behoeften van anderen, ook als hij of zij dat wel kan. De egoïst haalt naar zich toe en geeft niet om of aan de ander.
Egocentrisme is een eigenschap van het waarnemen en denken, egoïsme van het handelen.
