Tacitus
Publius Cornelius (ca. 50-ca. 120) Tacitus was een latijnse literator en politicus die naar eigen zeggen sine ira et studio ('zonder wrok of vooroordeel') de geschiedenis schreef van de Romeinse keizers uit de eerste eeuw na Christus. Zijn Historiae waren een voorbeeld voor de Nederlandsche Historiën van P.C. Hooft; zijn Annales waren een inspiratiebron voor de roman I, Claudius van Robert Graves.
Zijn etnografisch boekje De origine et situ Germanorum (Over de oorsprong en woonplaats van de Germanen), geschreven omstreeks het jaar 98, is een volkenkundige beschrijving van de Germaanse stammen, ook die welke woonden in het gebied dat later Nederland zou gaan heten, zoals de Bataven en Cananefaten.
Tacitus zag de Germanen als de grootste vijanden van de Romeinen na de nederlagen die de Romeinen tegen hen leden in de eerste eeuw van onze jaartelling.
Wie was de eerste Nederlandse vrouw die arts werd en aan de universiteit promoveerde?
egocentrisme en egoïsme
Twee persoonlijkheidseigenschappen die door anderen als onplezierig en onaangenaam worden ervaren.
Bij egocentrisme is het alsof de persoon zich niet wil en kan verplaatsen in de gedachten, gevoelens en belangstellingen van de ander. Alles wat gebeurt wordt uitsluitend gezien vanuit het ik, waarbij de eigen belangstellingen en belangen de waarneming beheersen en de communicatie met anderen eenzijdig kleuren.
Bij egoïsme wil de persoon zichzelf telkens bevoordelen, ook als dat ten koste van anderen gaat. De egoïst denkt zo min mogelijk aan de belangen en behoeften van anderen, ook als hij of zij dat wel kan. De egoïst haalt naar zich toe en geeft niet om of aan de ander.
Egocentrisme is een eigenschap van het waarnemen en denken, egoïsme van het handelen.
