Marcel Proust
(1871-1922) Modernistische Franse prozaschrijver, die zich als kluizenaar in een met kurk beklede kamer wijdde aan de zevendelige romancyclus À la recherche du temps perdu (1913-1927), over de doorwerking van het verleden en de wording van een schrijver. In een traag tempo en met meanderende zinnen schetst hij een gedetailleerd beeld van de Franse samenleving aan het eind van de 19de eeuw. Het bekendst is het eerste deel: Du côté de chez Swann, waarin de verteller Marcel zich door de geur van een in de thee gedoopte madeleine (een koekje) laat terugvoeren naar Combray, het vakantieverblijf uit zijn kinderjaren. Behalve een intense moederliefde roept hij ook het milieu op waarin hij opgroeit, en de hopeloze liefde van de rijke bourgeois Swann voor de aristocratische Odette. Proust wilde door middel van de herinnering het verleden oproepen en transformeren tot tijdloze kunst. Zo verwerkte hij zijn persoonlijke bewustzijn en ervaringen tot een poëtische weergave van een decadente maatschappij.
Wie was de eerste Nederlandse vrouw die arts werd en aan de universiteit promoveerde?
egocentrisme en egoïsme
Twee persoonlijkheidseigenschappen die door anderen als onplezierig en onaangenaam worden ervaren.
Bij egocentrisme is het alsof de persoon zich niet wil en kan verplaatsen in de gedachten, gevoelens en belangstellingen van de ander. Alles wat gebeurt wordt uitsluitend gezien vanuit het ik, waarbij de eigen belangstellingen en belangen de waarneming beheersen en de communicatie met anderen eenzijdig kleuren.
Bij egoïsme wil de persoon zichzelf telkens bevoordelen, ook als dat ten koste van anderen gaat. De egoïst denkt zo min mogelijk aan de belangen en behoeften van anderen, ook als hij of zij dat wel kan. De egoïst haalt naar zich toe en geeft niet om of aan de ander.
Egocentrisme is een eigenschap van het waarnemen en denken, egoïsme van het handelen.
