Goethe
Johann Wolfgang (von) (1749-1832) Invloedrijke Duitse dichter, toneel- en romanschrijver en criticus; vriend van Schiller. Zijn eerste werken waren het toneelstuk Götz von Berlichingen (1773) en de dagboek- en brievenroman Die Leiden des jungen Werthers (1774) beide beschouwd als hoogtepunten van de Sturm und Drang-periode in de romantiek, met grote invloed op de eerste generatie van Romantici. Maar, zoals de Duitse kenner van de romantiek, Rüdiger Safranski stelt, had Goethe zelf al gauw genoeg van het extreme van de Romantici en van hun cultus van het ik. Hij raakte juist steeds sterker objectief gericht, interesseerde zich primair voor de natuurwetenschappen, en moest niets hebben van de katholiek-christelijke inslag van sommige Romantici. Hij stond er ook op dat hij niet tot de Romantische Schule gerekend werd. (Interview met Safranski in NRC Handelsblad boeken van 22 mei 2009)
Goethes levenswerk Faust verscheen eerst als fragment, en vervolgens in 1808 als deel een; deel twee verscheen in 1832 postuum. Faust behandelt de tussen goddelijke en duivelse machten heen en weer geslingerde mens die door onophoudelijk streven de menselijke natuur vervolmaakt en goddelijke genade deelachtig wordt. Van Goethes latere werk zijn de bildungsroman Wilhelm Meisters Lehrjahre (1795-1796) en de relatieroman Die Wahlverwandtschaften (1809) het bekendst geworden.
Litt. Rüdiger Safranski Romantik. Een Duitse affaire. (2009) Vertaling Mark Wildschut. Amsterdam: Atlas
Wie was de eerste Nederlandse vrouw die arts werd en aan de universiteit promoveerde?
egocentrisme en egoïsme
Twee persoonlijkheidseigenschappen die door anderen als onplezierig en onaangenaam worden ervaren.
Bij egocentrisme is het alsof de persoon zich niet wil en kan verplaatsen in de gedachten, gevoelens en belangstellingen van de ander. Alles wat gebeurt wordt uitsluitend gezien vanuit het ik, waarbij de eigen belangstellingen en belangen de waarneming beheersen en de communicatie met anderen eenzijdig kleuren.
Bij egoïsme wil de persoon zichzelf telkens bevoordelen, ook als dat ten koste van anderen gaat. De egoïst denkt zo min mogelijk aan de belangen en behoeften van anderen, ook als hij of zij dat wel kan. De egoïst haalt naar zich toe en geeft niet om of aan de ander.
Egocentrisme is een eigenschap van het waarnemen en denken, egoïsme van het handelen.
