Van Hogendorp
Gijsbert Karel van Hogendorp (1762-1834) Als overtuigd Orangist werd hij in 1787 pensionaris van zijn geboortestad Rotterdam. Bij de omwenteling van 1795 werd hij ontslagen en tot 1813 vervulde hij geen enkel ambt. Hij bleef trouw aan zijn oranjegezinde opvattingen, intussen werkend aan het opstellen van een nieuwe grondwet. In het omwentelingsjaar 1813 speelde Van Hogendorp een hoofdrol, zowel bij de vorming van een voorlopig bestuur als bij de uitnodiging aan de in Londen verblijvende prins van Oranje om over te komen en koning te worden.
Hij trad op als voorzitter van de commissie tot voorbereiding van een grondwet, zowel in 1814 als in 1815 na de vereniging met België. In de jaren 1816-1825 was hij lid van de Tweede Kamer, waar hij zich vooral met economische zaken bezighield en vanuit een steeds duidelijker liberaal gedachtengoed kritiek op het bestuur niet schuwde. Zijn verhouding tot koning Willem I, die nooit goed was geweest, verbeterde er niet door. De koning werd van 'liberaal tot conservatief' en Van Hogendorp werd 'van conservatief tot liberaal'. Aan Willem I wordt de uitspraak toegeschreven dat zij het toen één dag met elkaar eens moeten zijn geweest.
Wie was de eerste Nederlandse vrouw die arts werd en aan de universiteit promoveerde?
egocentrisme en egoïsme
Twee persoonlijkheidseigenschappen die door anderen als onplezierig en onaangenaam worden ervaren.
Bij egocentrisme is het alsof de persoon zich niet wil en kan verplaatsen in de gedachten, gevoelens en belangstellingen van de ander. Alles wat gebeurt wordt uitsluitend gezien vanuit het ik, waarbij de eigen belangstellingen en belangen de waarneming beheersen en de communicatie met anderen eenzijdig kleuren.
Bij egoïsme wil de persoon zichzelf telkens bevoordelen, ook als dat ten koste van anderen gaat. De egoïst denkt zo min mogelijk aan de belangen en behoeften van anderen, ook als hij of zij dat wel kan. De egoïst haalt naar zich toe en geeft niet om of aan de ander.
Egocentrisme is een eigenschap van het waarnemen en denken, egoïsme van het handelen.
