Hugo de Groot

Hugo de Groot, ook Grotius genaamd (1583-1645) was humanist, staatsman en rechtskundige. Van 1611 tot 1618 was hij pensionaris van Rotterdam. Hij steunde Oldenbarnevelt en de Remonstrantenin het conflict met prins Maurits tijdens het Twaalfjarig Bestand. In 1619 werd hij gevangengezet op Loevestein, waaruit hij in 1621 met hulp van zijn echtgenote Maria van Reigersberch in een boekenkist ontsnapte. Hij vestigde zich in Parijs en werd daar later Zweeds gezant. Hoofdwerk: De iure belli ac pacis (Over het recht van oorlog en vrede, 1625). Verder zijn bekend geworden: Mare Liberum (De vrije zee, 1609), De antiquitate et statu reipublicae batavae (Over de ouderdom en toestand van de Bataafse samenleving, 1610) en de als leerboek bedoelde Inleydinghe tot de Hollantsche Rechtsgeleertheyt (1631).

Quizvraag v/d week

Woord v/d week

Meest gezocht deze week

Wie was de eerste Nederlandse vrouw die arts werd en aan de universiteit promoveerde?


JUIST!NIET JUIST!

Aletta Jacobs

egocentrisme en egoïsme

Twee persoonlijkheidseigenschappen die door anderen als onplezierig en onaangenaam worden ervaren.
Bij egocentrisme is het alsof de persoon zich niet wil en kan verplaatsen in de gedachten, gevoelens en belangstellingen van de ander. Alles wat gebeurt wordt uitsluitend gezien vanuit het ik, waarbij de eigen belangstellingen en belangen de waarneming beheersen en de communicatie met anderen eenzijdig kleuren.
Bij egoïsme wil de persoon zichzelf telkens bevoordelen, ook als dat ten koste van anderen gaat. De egoïst denkt zo min mogelijk aan de belangen en behoeften van anderen, ook als hij of zij dat wel kan. De egoïst haalt naar zich toe en geeft niet om of aan de ander.
Egocentrisme is een eigenschap van het waarnemen en denken, egoïsme van het handelen.