Frederik I Barbarossa
Frederik I Barbarossa (1122-1190) had zijn bijnaam te danken aan zijn rode baard. In 1147 was hij zijn vader opgevolgd als hertog van Zwaben. Vijf jaar later werd Frederik Barbarossa gekozen tot Rooms koning, koning van het Heilige Roomse Rijk. Paus Adrianus IV zalfde hem in 1155 tot keizer van het Roomse Rijk. Vanaf het begin was de politiek van Frederik I Barbarossa gericht op het uitbreiden van zijn machtsgebied en het bevestigen en bestendigen van het keizerlijk gezag in Europa. Het bracht hem in conflict met onder meer opeenvolgende pausen, hertogen en graven in Duitsland en Italiaanse steden. Frederik Barbarossa wilde laten zien dat het keizerschap over het Heilige Roomse Rijk een logisch vervolg was op het Romeinse keizerschap. Daarnaast slaagde hij er in om het keizerschap erfelijk te maken, door al in 1167 zijn zoon Hendrik tot Rooms koning te laten kiezen. In 1190 stierf Frederik Barbarossa onverwacht door verdrinking tijdens de Derde Kruistocht op weg naar het Heilige Land.
Wie was de eerste Nederlandse vrouw die arts werd en aan de universiteit promoveerde?
egocentrisme en egoïsme
Twee persoonlijkheidseigenschappen die door anderen als onplezierig en onaangenaam worden ervaren.
Bij egocentrisme is het alsof de persoon zich niet wil en kan verplaatsen in de gedachten, gevoelens en belangstellingen van de ander. Alles wat gebeurt wordt uitsluitend gezien vanuit het ik, waarbij de eigen belangstellingen en belangen de waarneming beheersen en de communicatie met anderen eenzijdig kleuren.
Bij egoïsme wil de persoon zichzelf telkens bevoordelen, ook als dat ten koste van anderen gaat. De egoïst denkt zo min mogelijk aan de belangen en behoeften van anderen, ook als hij of zij dat wel kan. De egoïst haalt naar zich toe en geeft niet om of aan de ander.
Egocentrisme is een eigenschap van het waarnemen en denken, egoïsme van het handelen.
