Blaise Pascal
(1623-1662) Franse theoloog, filosoof en wiskundige. Pleitte voor een verdieping van het geloof, voor een geloof van het hart ('het hart heeft zijn redenen waarvan het verstand niets weet'). God mag niet het object worden van filosofische haarkloverij: zijn God is de 'God van Abraham, Izaäk en Jakob, niet de god van de filosofen'. God is te groot dan dat hij door het denken kan worden benaderd; het oneindige kan niet door het eindige worden bevat.
Pascal verwierp dan ook alle traditionele godsbewijzen en stelde er een pragmatische redenering voor in de plaats, waarmee hij wilde aantonen dat het een rationele keuze is om in God te geloven: als God bestaat, heeft de gelovige het vooruitzicht op een oneindig leven van geluk; als God daarentegen niet blijkt te bestaan is er niets van waarde verloren. Met andere woorden, je kunt maar het beste geloven in het bestaan van God: je kunt er alleen maar mee winnen en niets verliezen. Wat zijn filosofische opvattingen betreft was Pascal een navolger van Descartes.
Wie was de eerste Nederlandse vrouw die arts werd en aan de universiteit promoveerde?
egocentrisme en egoïsme
Twee persoonlijkheidseigenschappen die door anderen als onplezierig en onaangenaam worden ervaren.
Bij egocentrisme is het alsof de persoon zich niet wil en kan verplaatsen in de gedachten, gevoelens en belangstellingen van de ander. Alles wat gebeurt wordt uitsluitend gezien vanuit het ik, waarbij de eigen belangstellingen en belangen de waarneming beheersen en de communicatie met anderen eenzijdig kleuren.
Bij egoïsme wil de persoon zichzelf telkens bevoordelen, ook als dat ten koste van anderen gaat. De egoïst denkt zo min mogelijk aan de belangen en behoeften van anderen, ook als hij of zij dat wel kan. De egoïst haalt naar zich toe en geeft niet om of aan de ander.
Egocentrisme is een eigenschap van het waarnemen en denken, egoïsme van het handelen.
