Pieter Kramer

Pieter Kramer (1952) is een Nederlandse schrijver en regisseur van televisie-, theater- en filmproducties. In zijn eerste baan, na van school te zijn gestuurd en twee niet afgeronde toneelopleidingen, acteerde hij bij theatergroep Carrousel. Tussen 1985 en 1988 regisseerde Pieter Kramer de VPRO-kinderserie Theo & Thea, gespeeld door Arjan Ederveen en Tosca Niterink. De serie sloeg, mede dankzij de uitdossing van Ederveen en Niterink (vooruitstekende tandjes, rare brillen en gekke stemmetjes), aan bij zowel kinderen als studenten (die het als camp/kitsch beschouwden). Later maakte Kramer samen met Ederveen en Niterink eveneens voor de VPRO de serie Kreatief met kurk. Deze serie was gericht op volwassenen en werd in 1993 en 1994 uitgezonden. Klassiek is de zin: “Altijd van je af snijden.”

Voor het RO-theater maakt hij jaarlijks een familievoorstelling. Een daarvan, Lang&Gelukkig verfilmde hij. Andersom maakte hij van de Amerikaanse film Thelma & Louise een toneelvoorstelling met een knipoog, Selma Ann Louis. Voor de film Ellis in Glamourland wist hij de Amerikaanse actrice Joan Collins te strikken voor een bijrol.

De legendarische tv-serie Ja zuster, nee zuster van Annie M.G. Schmidt werd in 1999 door Pieter Kramer en Frank Houtappels bewerkt tot een toneelstuk voor het RO-Theater. Drie jaar later volgde de gelijknamige film met wederom Loes Luca als zuster Klivia.

Quizvraag v/d week

Woord v/d week

Meest gezocht deze week

Welk irrationeel getal duidt de verhouding aan tussen de omtrek en de middellijn van een cirkel?


JUIST!NIET JUIST!

pi

Tradities > Nederlandse tradities

Sinterklaas

Bisschop van Myra die in de derde eeuw na Christus in Turkije leefde en bekend stond als kindervriend. Daarom krijgen kinderen op zijn verjaardag cadeautjes. Waarom hij sinds enkele eeuwen uit Spanje komt is niet duidelijk. Evenmin, waarom hij vanaf het midden van de negentiende eeuw een zwarte knecht, Zwarte Piet, heeft en op een schimmel rijdt, zonder problemen over de daken. Lange tijd was het de gewoonte dat kinderen op 5 december hun schoen bij de haard zetten, met iets lekkers voor het paard en een liedje zongen. Op de ochtend van Sints verjaardag (eigenlijk zijn naamdag) lagen er dan wat lekkers en een stuk speelgoed in de schoen, die door Zwarte Piet vanaf het dak door de schoorsteen waren gegooid. Ten minste als ze braaf waren geweest, anders kregen ze een roe, een handbezempje waarmee een pak slaag kon worden gegeven. Sinds enige tijd is er een maatschappelijke discussie of Zwarte Piet al dan niet rascistisch is bedoeld: zwarte knecht van witte baas. Sommigen geven daarom de voorkeur aan een Piet die in een vrolijke kleur is geschminkt of een die voorzien is van roetvegen.