Pier Paolo Pasolini

Pier Paolo Pasolini (1922-1975) is een Italiaanse filmregisseur, die zijn carrière begon als dichter en schrijver. In zijn films (vanaf 1961) werd hij geïnspireerd door het christendom, marxisme, middeleeuwse vertellingen en de Griekse klassieken. Zijn onorthodoxe opvattingen over politiek, religie en seks brachten hem vaak in conflict met de autoriteiten. Hij identificeerde zich met de arme jongen van de straat. Enkele belangrijke films: Edipo Re (1967), over koning Oedipus; Theorema (1968) een beeldschone jongen komt als een soort verlosser logeren in een keurige familie die vervolgens volledig ontregeld raakt, doordat elk familielid een verhouding met hem krijgt; Het evangelie naar Mattheüs (1964) over het leven van Jezus vanuit voornamelijk communistisch standpunt; Porcile (1969) over een jongen die uit protest tegen de samenleving bij de varkens gaat wonen; Decamerone (1971), naar de verhalen van Giovanni Boccaccio en de in veel landen verboden, gruwelijke film Salò o le 120 giornate di Sodoma (1975), gebaseerd op verhalen van de Markies de Sade. Pasolini werd vermoord door een achttienjarige manlijke prostitué.

 

 

Quizvraag v/d week

Woord v/d week

Meest gezocht deze week

In welke periode van de prehistorie leefde men in Nederland toen de Romeinen kwamen?


JUIST!NIET JUIST!

ijzertijd

bureaucratie

Een organisatiestructuur die gekenmerkt wordt door aan regels gebonden procedures, verantwoordelijkheden, hiërarchie en onpersoonlijke relaties. Het is de bij een rechtsstaat behorende ambtelijke organisatie. De 'onpersoonlijke relatie' moet het bevoordelen van familie en vrienden (nepotisme) door ambtenaren voorkomen. In het dagelijks verkeer wordt dit begrip vaak gebruikt als aanduiding van extreem formalisme en administratieve lasten. Het zou beter zijn daarvoor de term bureaucratisme te gebruiken. De bureaucratie wordt wel aangeduid als vierde macht, na de trias politica.