Fanny en Alexander (1982)
Fanny en Alexander uit 1982 is een van de laatste films van Ingmar Bergman. De film was oorspronkelijk bedoeld als korte televisieserie. Voor de bioscoop werd de lengte van 312 tot 188 minuten teruggebracht. Dat is jammer, omdat in de verkorte versie de twee kinderen Alexander en zijn zusje Fanny centraal staan en een aantal van hun familieleden op de achtergrond blijven, terwijl die in de televisieserie zo prachtig worden verbeeld in hun niet kwaad bedoelde trouweloosheid. De kinderen leven in een warm familieverband met oma, ooms, tantes, neefjes en nichtjes. Nadat hun vader is overleden krijgt hun moeder veel steun van de Lutherse bisschop. Als zij met hem trouwt blijkt hij een tiran te zijn voor haar en haar kinderen. In het kille huis waar zij zitten opgesloten, heeft Alexander gelukkig nog zijn fantasie. Voor de bisschop echter allemaal leugens die streng worden bestraft. Uiteindelijk kunnen de kinderen worden bevrijd door vrienden en kan de moeder vluchten. Fanny en Alexander begint met een uitbundig, feestelijk kerstdiner en eindigt met een al even vrolijke en feestelijke doopmaaltijd.
Wie was de eerste Nederlandse vrouw die arts werd en aan de universiteit promoveerde?
egocentrisme en egoïsme
Twee persoonlijkheidseigenschappen die door anderen als onplezierig en onaangenaam worden ervaren.
Bij egocentrisme is het alsof de persoon zich niet wil en kan verplaatsen in de gedachten, gevoelens en belangstellingen van de ander. Alles wat gebeurt wordt uitsluitend gezien vanuit het ik, waarbij de eigen belangstellingen en belangen de waarneming beheersen en de communicatie met anderen eenzijdig kleuren.
Bij egoïsme wil de persoon zichzelf telkens bevoordelen, ook als dat ten koste van anderen gaat. De egoïst denkt zo min mogelijk aan de belangen en behoeften van anderen, ook als hij of zij dat wel kan. De egoïst haalt naar zich toe en geeft niet om of aan de ander.
Egocentrisme is een eigenschap van het waarnemen en denken, egoïsme van het handelen.
