Skylla en Charybdis
In de Griekse mythologie was Skylla ooit een knappe nimf, maar toen Glaukos haar zijn liefde verklaarde, veranderde Kirke haar uit jaloezie in een zeemonster met de romp en het hoofd van een vrouw, maar met zes hondenkoppen uit haar zij met daarin drie rijen tanden; zij had twaalf poten en haar lichaam eindigde in een vissenstaart.
Charybdis was ook een zeemonster, dat tegenover Skylla huisde, aan de andere oever van een zee-engte vol gevaarlijke stromingen en woeste draaikolken. Op zijn tocht naar huis voer Odysseus met zijn bemanning tussen beide monsters door deze zee-engte en verloor daarbij enkele van zijn mannen.
Later in de oudheid, in de eeuwen na Homerus, dacht men dat deze engte de Straat van Messina geweest moest zijn, tussen de noordwest punt van Sicilië en de punt van de 'laars' van Italië. Tegenwoordig bronnenonderzoek heeft nog een andere, meer waarschijnlijke locatie aan het licht gebracht, aan de noordwest kust van Griekenland.
Zie ook in het hoofdstuk Idioom.
Wie was de eerste Nederlandse vrouw die arts werd en aan de universiteit promoveerde?
egocentrisme en egoïsme
Twee persoonlijkheidseigenschappen die door anderen als onplezierig en onaangenaam worden ervaren.
Bij egocentrisme is het alsof de persoon zich niet wil en kan verplaatsen in de gedachten, gevoelens en belangstellingen van de ander. Alles wat gebeurt wordt uitsluitend gezien vanuit het ik, waarbij de eigen belangstellingen en belangen de waarneming beheersen en de communicatie met anderen eenzijdig kleuren.
Bij egoïsme wil de persoon zichzelf telkens bevoordelen, ook als dat ten koste van anderen gaat. De egoïst denkt zo min mogelijk aan de belangen en behoeften van anderen, ook als hij of zij dat wel kan. De egoïst haalt naar zich toe en geeft niet om of aan de ander.
Egocentrisme is een eigenschap van het waarnemen en denken, egoïsme van het handelen.
