Un Chien Andalou (1929)

Un Chien Andalou is een Spaanse film uit 1929 van Luis Buñuel en Salvador Dalì . Een van de meest shockerende films aller tijden, onder andere met een oog dat door een scheermes wordt doorkliefd en met seminaristen die rondtrekken met piano’s vol met in staat van ontbinding verkerende ezels of twee personen die tot aan hun hals in het zand staan, waarna zon en mieren hen op een gruwelijke manier verteren. De makers zelf omschreven Un Chien Andalou als een prent die elke rationele verklaring overstijgt, die nergens over gaat - geen verhaal, geen personages, geen thema\'s. Behalve misschien over zichzelf, en over de mentaliteit en obsessies van deze surrealisten.

Quizvraag v/d week

Woord v/d week

Meest gezocht deze week

Welke kunstenaar behoorde niet tot de Cobragroep?


JUIST!NIET JUIST!

Kees van Dongen

zelfbeschikking

De daad waarbij een volk zijn staatsvorm en bestuur kiest. Een belangrijk onderdeel hiervan is het recht op afscheiding. Het moet worden onderscheiden van autonomie, wat slechts zelfbestuur over de eigen, interne aangelegenheden inhoudt. Het volkenrecht is onduidelijk over de vraag wanneer het zelfbeschikkingsrecht geldt.