Kloosterorde

In groepsverband in kloosters levende mannen (kloosterbroeders) of vrouwen (kloosterzusters). Op basis van hun religieuze overtuiging trekken zij zich terug uit het gewone dagelijkse bestaan. Alle wereldgodsdiensten kennen een vorm van kloosterleven. Er zijn veel Roomskatholieke kloosterorden, zoals Augustijnen, Benedictijnen, Dominicanen, Franciscanen, Jezuïeten, Kapucijnen, Clarissen, Karmelietessen en Ursulinen. Zij proberen binnen de kloostergemeenschap te leven volgens de leer van Jezus Christus. Een streng geregelementeerd schema van gezamelijke gebedsdiensten vormt de basis voor het gemeenschapsleven.
Kloosterlingen beloven dat zij zullen leven in gehoorzaamheid, vrijwillige armoede en seksuele onthouding. De eerste westerse kloosters ontstonden in de vierde eeuw, pas in de zesde eeuw werden ze onderworpen aan officiële regels. Al bleven er verschillen in de strengheid van het kloosterleven tussen de diverse ordes. Kloosterlingen kunnen ondanks hun teruggetrokken leven op allerlei terrein werkzaam zijn. Bijvoorbeeld binnen de kloostermuren op bij het klooster horende akkers en wijngaarden, of daarbuiten als ziekenverzorgers of in het onderwijs.

Quizvraag v/d week

Woord v/d week

Meest gezocht deze week

Wie is de Griekse god van de zee?


JUIST!NIET JUIST!

Poseidon

Augustus

Augustus (latijn: verhevene) is een eretitel die door de senaat van Rome aan Gaius Octavianus werd verleend in 27 voor Christus. Octavianus had in de burgeroorlog na de dood van zijn adoptievader Caesar zijn rivaal Marcus Antonius overwonnen. Het bewind van Augustus bracht vrede in het Romeinse Rijk (de Pax Augusta) en was een bloeitijd voor kunst en literatuur.
Zie ook Horatius, Livius en Vergilius.