Kloosterorde

In groepsverband in kloosters levende mannen (kloosterbroeders) of vrouwen (kloosterzusters). Op basis van hun religieuze overtuiging trekken zij zich terug uit het gewone dagelijkse bestaan. Alle wereldgodsdiensten kennen een vorm van kloosterleven. Er zijn veel Roomskatholieke kloosterorden, zoals Augustijnen, Benedictijnen, Dominicanen, Franciscanen, Jezuïeten, Kapucijnen, Clarissen, Karmelietessen en Ursulinen. Zij proberen binnen de kloostergemeenschap te leven volgens de leer van Jezus Christus. Een streng geregelementeerd schema van gezamelijke gebedsdiensten vormt de basis voor het gemeenschapsleven.
Kloosterlingen beloven dat zij zullen leven in gehoorzaamheid, vrijwillige armoede en seksuele onthouding. De eerste westerse kloosters ontstonden in de vierde eeuw, pas in de zesde eeuw werden ze onderworpen aan officiële regels. Al bleven er verschillen in de strengheid van het kloosterleven tussen de diverse ordes. Kloosterlingen kunnen ondanks hun teruggetrokken leven op allerlei terrein werkzaam zijn. Bijvoorbeeld binnen de kloostermuren op bij het klooster horende akkers en wijngaarden, of daarbuiten als ziekenverzorgers of in het onderwijs.

Quizvraag v/d week

Woord v/d week

Meest gezocht deze week

Welke planeet is het verst verwijderd van de zon?


JUIST!NIET JUIST!

Neptunus

Aarde, weer en klimaat > weer, klimaat en atmosfeer

stikstofbeleid

Stikstofbeleid is er op gericht de overmatige hoeveelheid stikstofverbindingen in het milieu terug te dringen. Verbindingen van stikstof met zuurstof (stikstofmonoxide (NO) en stikstofdioxide (NO2)) komen vooral vrij in de lucht bij verbranding van fossiele brandstoffen, m.n. door verkeer en industrie. Ammoniak (NH3, een verbinding van stikstof met waterstof) is grotendeels afkomstig van de landbouw, vooral samenhangend met de inrichting van veestallen, bemesting en beweiding. Stikstofverbindingen in de lucht kunnen de bodem verzuren, waardoor de biodiversiteit in de natuur afneemt. Daarnaast zijn ze schadelijk voor de gezondheid via de vorming van ozon (smog) en via een bijdrage aan de vorming van fijnstof. Het Programma Aanpak Stikstof (PAS), dat de overheid in 2015 introduceerde, zou de uitstoot van stikstofverbindingen zodanig verminderen dat aan de Europese normen wordt voldaan, maar in mei 2019 oordeelde de Raad van State dat het PAS niet voldoet. Door deze ‘stikstofuitspraak’ is men nu gedwongen de aanleg van nieuwe autowegen en woonwijken uit te stellen/stil te leggen en worden boeren gedwongen maatregelen te nemen om de uitstoot van ammoniak door de veestapel te reduceren.