coördinaat

Een getal dat gebruikt wordt om de positie van een punt (of ander meetkundig object) aan te duiden, dan wel om de waarde van een algebraïsche grootheid aan te geven. Weet men dat het punt op een gegeven lijn ligt, dan is slechts één coördinaat vereist. Daarom zegt men dat een lijn één dimensie heeft, een vlak twee, en de ruimte drie. De coördinaten worden bepaald ten opzichte van een gekozen coördinatenstelsel, bijvoorbeeld een drietal onderling loodrechte assen in de ruimte. Bij de plaatsbepaling op het bolvormige aardoppervlak heeft men aan twee (cirkelvormige) coördinaat-assen genoeg, waarvoor men dan doorgaans de evenaar en de meridiaan door Greenwich kiest.
Algebraïsche coördinaten worden gewoonlijk met de letters x, y, of z aangeduid. Door een transformatie van het gekozen coördinatenstelsel kan een moeilijk wiskundig probleem dikwijls in gemakkelijker overzienbare vorm worden gebracht. Dit heeft in veel gevallen tot de oplossing geleid van voorheen moeilijk oplosbaar geachte problemen.
Zie ook breedte- en lengtegraad in het hoofdstuk De aarde, het weer en het klimaat.

Quizvraag v/d week

Woord v/d week

Meest gezocht deze week

Welke kunstenaar behoorde niet tot de Cobragroep?


JUIST!NIET JUIST!

Kees van Dongen

tapijt van Bayeux

In de tweede helft van de elfde eeuw (na de slag bij Hastings,1066) geborduurd wandkleed (ten onrechte tapijt genoemd) van 70 meter lang en 50 cm hoog. Het beeldt de voorbereiding uit voor de overtocht naar en de verovering van Engeland door hertog Willem van Normandië. Op het wandkleed zien we hoe de Engelse graaf Harold een eed van trouw zweert aan hertog Willem, die echter zelf zijn zinnen op Engeland gezet had.
Harold liet zich niettemin tot koning kronen. Dus verbrak hij zijn eed. Overduidelijk wordt op het kleed getoond hoe deze eedbreuk door God gestraft wordt: Harold wordt bij Hastings door Willem verslagen en sneuvelt.
Over het ontstaan van het kleed is weinig bekend, vroeger dacht men dat Willems echtgenote, Mathilda, de opdrachtgeefster was; tegenwoordig ziet men Odo, bisschop van Bayeux en halfbroer van hertog Willem, als de degene die het initiatief nam, overigens zonder harde bewijzen. Het borduurwerk is zeer levendig en geeft bovendien allerlei interessante details over het leven van de elfde- eeuwse krijgers (ridders). (PL)