horen

In de rechtspraak betekent 'horen' iemand in de gelegenheid stellen zijn of haar gedachten naar voren te brengen. Het is het in praktijk brengen van het belangrijke principe 'hoor en wederhoor', waarbij het dan meestal het wederhoor betreft. Zo kan in het bestuursrecht een bestuursorgaan verplicht zijn de belanghebbenden te horen over een besluit. In het strafrecht betekent horen dat een verdachte in de gelegenheid wordt gesteld zijn mening naar voren te brengen. Het is niet hetzelfde als verhoren, omdat bij verhoren de verdachte geen gesprekspartner is maar degene die vragen moet beantwoorden in een ondervraging.

Quizvraag v/d week

Woord v/d week

Meest gezocht deze week

Met welke Romeinse heerser had Cleopatra een relatie?


JUIST!NIET JUIST!

Caesar

massapsychologie

De tak van wetenschap die zich richt op de gedragingen van groepen van mensen. De veronderstelling is dat onder bepaalde omstandigheden de persoonlijkheid van individuele mensen in een groep plaats maakt voor een collectieve persoonlijkheid, een 'collectieve ziel', die een eigen dynamiek ontwikkelt en de leden van de groep handelingen laat verrichten die volstrekt niet stroken met hun persoonlijke karakter of moreel besef.