Hella S. Haasse

(1918-2011) Eén van de belangrijkste auteurs van na de oorlog. Creëerde een geheel eigen, groot oeuvre. Debuteerde met de dichtbundel Stroomversnelling (1945) en werd in 1948 bekend met de op haar Indische jeugdherinneringen gebaseerde novelle Oeroeg. In veel van haar romans vermengt zij goed gedocumenteerde historische feiten met eigen (psychologische) bespiegelingen. Voorbeelden daarvan zijn o.m. De scharlaken stad (1952), Schaduwbeeld, of Het geheim van Appeltern (1989) en Heren van de thee (1992). Schreef eveneens scherpzinnige en boeiende essays over kunst en literatuur, o.a. Leestekens (1965). Haar autobiografische geschriften, o.a. Een handvol achtergrond. 'Parang Sawat' (1993) getuigen van haar ambitie om via persoonlijke waarneming en ervaring de 'ander' te begrijpen. In 2002 verscheen haar tot nu toe laatste roman Sleuteloog. Daarna verschenen er onder andere nog twee verhalenbundels Over en weer (2005) en Het tuinhuis (2006).
Haar werk is in vele talen vertaald en werd talloze malen bekroond. In 1983 ontving zij de P.C. Hooftprijs en in 2004 de prestigieuze Prijs der Nederlandse Letteren.

Quizvraag v/d week

Woord v/d week

Meest gezocht deze week

Welk meisje was zo mooi dat ze de jaloezie van Afrodite opwekte?


JUIST!NIET JUIST!

Psyche

mensenrechten

De eeuwige, onvervreemdbare rechten van de mens op grond van zijn plaats in de natuur, die door elke overheid erkend en geëerbiedigd moeten worden. Van deze rechten is al sprake in de filosofie van de Oudheid en in de Christelijke politieke theorie van de Middeleeuwen.
De eerste moderne formulering van de rechten van de mens vinden we in het tweede Treatise of Government (1690) van John Locke. In 1776 werden ze door het Congres van de Verenigde Staten erkend als de grondbeginselen van het staatsrecht en klassiek verwoord in de Declaration of Independence ('life','liberty' en 'the pursuit of happiness').
Ook de Franse Revolutie van 1789 begon met een soortgelijke verklaring: Déclaration des droits de l'homme et du citoyen.
Op 10 december 1948 werd door de algemene vergadering van de Verenigde Naties De Universele Verklaring van de Rechten van de Mens aanvaard. Op grond hiervan kunnen overheden ter verantwoording worden geroepen, zoals gebeurt in internationale straftribunalen.