Lizzy Ansingh

Maria Elisabeth Georgina Ansingh (1875-1959) was een Nederlandse schilderes. Zij groeide op in Amsterdam in een huis tegenover dat van haar grootmoeder Schwartze, de moeder van de bekende schilderes Therèse Schwartze en de beeldhouwster Georgine Schwartze. Van deze beide tantes kreeg zij les en vanaf haar zeventiende woonde zij bij hen. Aan de Rijksacademie voor Beeldende kunsten kreeg zij vier jaar les in de ‘damesschilderklas’. De studentes van die klas vormden een hechte vriendengroep, die elkaar blijvend in hun werk beïnvloedden en in kunstenaarskringen de ‘Amsterdamse joffers werden genoemd. Vanaf 1924 exposeerden de joffers graag gezamenlijk, maar Lizzy Ansingh bleef de bekendste. Zij schilderde portretten, maar het bekendst werd zij om haar schilderijen van poppen en het schilderen van scènes uit het grote antieke poppenhuis dat zij in 1911 kocht. Nu te zien in het Erfgoedcentrum Rozet in Arnhem. Beroemd en bijzonder is het kinderservies De Familie Kakelbond dat zij samen met mede-joffer Nelly Bodenheim ontwierp.

Quizvraag v/d week

Woord v/d week

Meest gezocht deze week

Wie schreef de opera Le nozze di Figaro?


JUIST!NIET JUIST!

Mozart

pidgin

\'Werktaal\' tussen mensen die geen gemeenschappelijke taal hebben, maar toch moeten samenwerken of handeldrijven. Basis is een samenraapsel van uitdrukkingen, constructies en woorden uit de moedertalen van de deelnemers. Pidgins hebben een beperkt vocabulaire, een beperkte grammatica, en dus beperkte mogelijkheden. Ze kunnen zeer lang bestaan als \'markttaal\', die door niemand thuis gebezigd wordt, zoals het Sabir, dat vanaf de Middeleeuwen tot in de twintigste eeuw langs de kusten van de Middellandse Zee in gebruik was. Wordt een pidgin eenmaal de moedertaal van een nieuwe generatie, dan spreken we van een creooltaal.
Zie ook
creolistiek.