halveringstijd

Ook: halfwaardetijd. Een maat voor het tempo waarin een systeem van een instabiele naar een stabielere toestand overgaat; in het bijzonder gebruikt voor het beschrijven van de snelheid waarmee de radioactiviteit van een gegeven materiaal in de tijd afneemt. De halveringstijd van radioactieve atoomkernen varieert van fracties van een seconde tot miljarden jaren. Heeft men radioactieve atoomkernen met een halveringstijd van 10 jaar, dan zal na 10 jaar de activiteit tot de helft van de oorspronkelijke waarde zijn verminderd, na 20 jaar tot een kwart en na 30 jaar tot een achtste.

Quizvraag v/d week

Woord v/d week

Meest gezocht deze week

Van wie is de beroemde natuurkundige formule E = mc2?


JUIST!NIET JUIST!

Albert Einstein

Verlichting

Verzamelterm voor de opvattingen in de achttiende eeuw die het vrije, kritische denken centraal stelden en die de rede als uitgangspunt namen. De Verlichting werd voorbereid door het rationalisme, dat in de zeventiende eeuw de kern van het natuurwetenschappelijk denken werd. Men geloofde dat de mens door het verwerven van kennis uiteindelijk vrij gemaakt kon worden van bijgeloof en vooroordeel. Soms leidde dat tot vormen van atheïsme. Dit vooruitgangsgeloof van de verlichte denkers ('philosophes') manifesteerde zich het sterkst in de in Parijs geredigeerde Encyclopédie.