belcanto

(Italiaans: mooi gezang) Zangstijl waarbij de nadruk ligt op de virtuositeit van het zingen, meer op de klank dan op de inhoud. Geldt zowel voor sopranen (prima donna's) als tenoren. Veel vibrato, snel en soepel van hoog naar laag en terug, licht in heel hoge registers enzovoort. Populair in de eerste helft van de negentiende eeuw met de Italiaanse opera's van Bellini, Donizetti en Rossini. In de tweede helft kwam meer aandacht voor de inhoudelijke dramatiek van de opera's, zoals in het werk van Wagner. Na de Tweede wereldoorlog begon een opleving. Met name doordat de zangeressen Maria Callas en Joan Sutherland in staat waren belcanto te combineren met inhoud. Luciano Pavarotti was een belcanto zanger en nu geldt bijvoorbeeld Cecilia Bartoli als een prima donna.

Quizvraag v/d week

Woord v/d week

Meest gezocht deze week

Welke Oost-Europese componist schreef de symfonie Uit de Nieuwe Wereld?


JUIST!NIET JUIST!

Antonín Dvorák

utopie

Utopie is een in de fantasie geconstrueerde ideale (maatschappelijke) toestand, afgeleid van de titel van het beroemde traktaat Utopia (1516) van Thomas More, die men vrij zou kunnen vertalen met \'Nergenshuizen\'. \'Topos\' is Grieks voor \'plaats\' en de \'u\' kan staan voor het Griekse \'ou\' dat \'niet\' betekent (een niet bestaande plaats); de \'u\' kan ook staan voor het Griekse \'eu\' dat \'goed\' betekent (een goede plaats).
In een utopie wordt volledig recht gedaan aan de morele en rationele principes van de mens. In deze fantasiewereld wordt vaak kritiek op de bestaande orde geprojecteerd en is de utopie een aanklacht tegen sociale ongelijkheid, economische uitbuiting of seksuele repressie.

Het tegenovergestelde van de utopie is de dystopie, een verre van ideale samenleving. \'Dys\' is in het Grieks \'slecht\' (een slechte plaats). In de geneeskunde wordt de term dystopie gebruikt om een afwijkende ligging van organen aan te duiden (verkeerde plaats).