Indonesië en Nederland

Op 17 augustus 1945 proclameerden Soekarno en Mohammed Hatta de onafhankelijkheid van Indonesië. Merdeka! (Vrij!) was de overal in Indonesië gehoorde en op muren gekalkte leuze. In Nederland heerste daartegen hevig emotioneel verzet. De politieke rechterzijde verenigde zich in het Comité Handhaving Rijkseenheid en hief leuzen aan als 'Daar werd wat groots verricht', 'Door de eeuwen trouw', 'Indië verloren, rampspoed geboren', 'Red hen, zij vergaan'.
In november 1946 werd in Linggadjati een principeakkoord gesloten tussen Nederland en de (eenzijdig uitgeroepen) Republiek Indonesië. Dit akkoord werd eind 1946 door het kabinet goedgekeurd, en begin 1947 ook door de Tweede Kamer, maar met een uitleg die voor Indonesië onaanvaardbaar was. Het akkoord voorzag in de oprichting van een Nederlands-Indonesische unie, waarvan de Republiek Indonesia van Soekarno deel zou uitmaken, zodat de 'rijkseenheid' zou zijn gered.
Een tweede ronde van onderhandelingen was nodig, maar leidde niet tijdig tot resultaat en Nederland begon in juli 1947 zijn eerste 'politionele actie' in december 1948 gevolgd door een tweede.
Beide acties, onder leiding van generaal Spoor, waren militair gezien succesvol, maar werden op last van de VN-Veiligheidsraad afgebroken.
Eind 1949 bereikte de republiek toch haar doel: de soevereiniteitsoverdracht vond plaats in Amsterdam.
Zie ook Van Mook, Westerling en Nieuw Guinea.

Quizvraag v/d week

Woord v/d week

Meest gezocht deze week

Welke veldheer trok met zijn leger en olifanten over de Alpen naar Italië?


JUIST!NIET JUIST!

Hannibal

Mythologie > Grieks-Romeins

Demeter

In de Griekse mythologie de godin van de vruchtbaarheid en de aarde, die de vruchten voortbrengt, in het bijzonder de granen. Uit haar verbintenis met Zeus (haar broer) kreeg zij een dochter, Persefone. Toen Persefone door Hades naar de onderwereld was ontvoerd, ging Demeter haar zoeken. Zij dwaalde over de aarde, die al die tijd geen graan voortbracht. De winter was over het land gekomen. Zeus zond uiteindelijk Hermes naar de onderwereld, met de opdracht Persefone naar haar moeder terug te brengen. Zij moest voortaan een derde deel van het jaar in de onderwereld doorbrengen en de overige tijd op aarde. Dit symboliseerde de wisseling van de seizoenen.