Peter Sloterdijk

(1949) Duits filosoof en essayist. Geldt sinds de jaren negentig als Duitslands meest originele filosoof. Geïnspireerd door Nietzsche, Heidegger en Foucault, probeert hij de ingeslapen, zelfgenoegzame maatschappijkritische filosofie van de tweede generatie Frankfurter Schule, met als boegbeeld Jürgen Habermas, wakker te schudden. Hij schuwt de directe confrontatie met zijn politiek correcte, links-liberale tegenstanders niet, integendeel, hij lokt haar uit.
In 1999 veroorzaakte hij een nationale rel door zich af te vragen of de ontwikkelingen in de gentechnologie misschien de mogelijkheid openen voor het creëren van een moreel betere mens. Daarop openden Habermas en consorten een frontale aanval en betichtten hun kwelgeest van opvattingen die associaties oproepen met de nazi-ideologie. Een nietsontziende polemiek was het gevolg met, naar het zich laat aanzien, Sloterdijk als duidelijke winnaar. In zijn filosofische hoofdwerk Sferen i-iii, door Sloterdijk zelf een 'filosofische roman' genoemd, schetst hij in zijn barokke stijl een nieuwe geschiedenis van de mensheid, waarin de vraag centraal staat hoe de mens in zijn ruimte staat en hoe hij die ruimte in relatie tot andere mensen creëert.
Zijn in 1986 verschenen boek over Nietzsche gaf Sloterdijk de titel mee Der Denker auf der Bühne - inmiddels heeft hij die titel voor zichzelf waargemaakt: hij staat in het internationale theater van de filosofie volop in de schijnwerpers.

Quizvraag v/d week

Woord v/d week

Meest gezocht deze week

Wie speelde de hoofdrol in de film The Great Dictator (1940)?


JUIST!NIET JUIST!

Charlie Chaplin

relativisme

In de kennistheorie is het de opvatting dat kennis altijd afhankelijk is van het kennend subject, door het standpunt dat het inneemt en door de omstandigheden waarin het verkeert.
Binnen de ethiek is het de opvatting dat goed en kwaad geen absolute maar relatieve begrippen zijn.