Jean Luc Godard

Jean Luc Godard (1930) is een Franse filmregisseur en samen met Francois Truffaut een van de belangrijkste vertegenwoordigers van de zogeheten Nouvelle Vague (nieuwe golf). Zijn betrokkenheid bij de film begon in 1952 met het schrijven van filmkritieken voor het pas opgerichte tijdschrift Les Cahiers du Cinéma. De eerste eigen film van Godard was Charlotte et son Jules (1960) een eerbetoon aan Jean Cocteau. In hetzelfde jaar kwam A bout de soufle uit, zijn eerste lange film, een mijlpaal richting de Nouvelle Vague, met zijn grillige, springerige montage, gemaakt met een laag budget. De film was een kaskraker met bovendien lovende recensies en de start van de filmcarrière van Jean Paul Belmondo. Andere succesfilms uit de beginfase van Godard zijn Une femme estune femme, (1961) zijn eerste kleurenfilm en Le Mépris (1963) met Brigitte Bardot. Van 1968 tot 1980 maakte hij politiek geëngageerde films zoals Tout va bien (1972) met Yves Montand en Jane Fonda. In 1980 kwam Sauve qui peut (la vie) uit, door hemzelf 'de tweede eerste film van Godard' genoemd, over de seksuele relaties van drie hoofdpersonen die elk op eigen manier proberen hun problemen de baas te blijven.

Quizvraag v/d week

Woord v/d week

Meest gezocht deze week

Tijdens welke oorlog werden de gewonden verzorgd door Florence Nightingale en haar team?


JUIST!NIET JUIST!

Krimoorlog

logica

De leer van het juiste redeneren, waarbij men onderzoekt onder welke omstandigheden redeneringen geldig zijn. De inhoud van de uitspraken waaruit die redeneringen zijn opgebouwd, speelt daarbij geen rol (formele logica). Aristoteles was de eerste filosoof die de logica systematiseerde, waarbij hij zich concentreerde op het syllogisme. De moderne logica is geen onderdeel meer van de filosofie, maar vormt een tak van de wiskunde en valt voor sommige logici zelfs samen met de wiskunde.