Catherine Deneuve

Catherine Deneuve (1943) is een Franse actrice, geboren in een acteurs-familie. Zij debuteerde op haar dertiende (1956) in de film Les Collégiennes. Ze kreeg pas bekendheid in 1964, met haar rol in Les Parapluies de Cherbourg. De film won een Gouden Palm tijdens het Filmfestival van Cannes. Deneuve viel op als breekbare, gereserveerde schoonheid en werd meteen een van de belangrijkste Franse actrices van de jaren zestig. In 1967 werd ze gecast door de Spaanse regisseur Luis Bunuel voor een rol in Belle de Jour. Ze verraste vriend en vijand met de vertolking van verveelde huisvrouw die er een bijbaantje in een bordeel op nahoudt. Deneuve maakte vele films maar een volgend hoogtepunt kwam pas weer in 1980 met Le Dernier Metro. Hiervoor won ze een Cesar. Uit een relatie met de Franse regisseur Roger Vadim kreeg ze een zoon, Christian Vadim (1963). Na deze relatie trouwde zij met de Britse fotograaf David Bailey. Uit een relatie met de Italiaanse acteur Marcello Mastroianni kreeg ze een dochter, Chiara Mastroianni (1972).

Quizvraag v/d week

Woord v/d week

Meest gezocht deze week

Wie regisseerde(n) de film Pulp Fiction (1994)?


JUIST!NIET JUIST!

Quentin Tarantino

tapijt van Bayeux

In de tweede helft van de elfde eeuw (na de slag bij Hastings,1066) geborduurd wandkleed (ten onrechte tapijt genoemd) van 70 meter lang en 50 cm hoog. Het beeldt de voorbereiding uit voor de overtocht naar en de verovering van Engeland door hertog Willem van Normandië. Op het wandkleed zien we hoe de Engelse graaf Harold een eed van trouw zweert aan hertog Willem, die echter zelf zijn zinnen op Engeland gezet had.
Harold liet zich niettemin tot koning kronen. Dus verbrak hij zijn eed. Overduidelijk wordt op het kleed getoond hoe deze eedbreuk door God gestraft wordt: Harold wordt bij Hastings door Willem verslagen en sneuvelt.
Over het ontstaan van het kleed is weinig bekend, vroeger dacht men dat Willems echtgenote, Mathilda, de opdrachtgeefster was; tegenwoordig ziet men Odo, bisschop van Bayeux en halfbroer van hertog Willem, als de degene die het initiatief nam, overigens zonder harde bewijzen. Het borduurwerk is zeer levendig en geeft bovendien allerlei interessante details over het leven van de elfde- eeuwse krijgers (ridders). (PL)