Abel Gance

Abel Gance (1889-1981) was een Franse filmregisseur. Hij studeerde Rechten, maar op zijn negentiende lonkte het toneel en kreeg hij inderdaad een rol in een theater in Brussel. Een jaar later speelde hij zijn eerste filmrolletje in Molière. Maar zijn acteurscarrière was geen succes. Tijdens de Eerste Wereldoorlog werd Gance bij de Film d'Arte aangesteld als regisseur en maakte succesvolle films. Tot ergernis van de producenten experimenteerde hij met nieuwe technieken, zoals close ups. Aan het eind van de oorlog ging hij hoewel in eerdere gevechten gewond door mosterdgas, terug het leger in om ter plekke te kunnen filmen en de ellende van de oorlog te laten zien. Het resulteerde in een drie uur durende film J'Accuse (1919), een combinatie van documentaire en fictie, die over heel Europa een kassucces werd.
Gance bleef experimenteren, zoals scenes opnemen in kleur lange tijd voordat Hollywood daaraan toe was. Voor zijn beroemdste film Napoleon vu par Abel Chance (1927) gebruikte hij drie camera's, drie projectoren en een gebogen scherm om voor de toeschouwers de illusie van panoramische diepte te creëren.

 

Quizvraag v/d week

Woord v/d week

Meest gezocht deze week

Tot welke kunststroming wordt de kunstenaarsgroep Der Blaue Reiter gerekend?


JUIST!NIET JUIST!

expressionisme

Mythologie > Grieks-Romeins

Orion

In de Griekse mythologie een succesvolle jager op wie Artemis verliefd raakte. Apollo, de broer van Artemis, ging daar niet mee akkoord. Met een list kreeg hij Artemis zo ver dat zij Orion neerschoot met een pijl. Toen zij merkte wat zij had gedaan, was zij ontroostbaar en maakte ze van hem een sterrenbeeld. Daarna werd zij nooit meer verliefd op een ander.