Abel Gance

Abel Gance (1889-1981) was een Franse filmregisseur. Hij studeerde Rechten, maar op zijn negentiende lonkte het toneel en kreeg hij inderdaad een rol in een theater in Brussel. Een jaar later speelde hij zijn eerste filmrolletje in Molière. Maar zijn acteurscarrière was geen succes. Tijdens de Eerste Wereldoorlog werd Gance bij de Film d'Arte aangesteld als regisseur en maakte succesvolle films. Tot ergernis van de producenten experimenteerde hij met nieuwe technieken, zoals close ups. Aan het eind van de oorlog ging hij hoewel in eerdere gevechten gewond door mosterdgas, terug het leger in om ter plekke te kunnen filmen en de ellende van de oorlog te laten zien. Het resulteerde in een drie uur durende film J'Accuse (1919), een combinatie van documentaire en fictie, die over heel Europa een kassucces werd.
Gance bleef experimenteren, zoals scenes opnemen in kleur lange tijd voordat Hollywood daaraan toe was. Voor zijn beroemdste film Napoleon vu par Abel Chance (1927) gebruikte hij drie camera's, drie projectoren en een gebogen scherm om voor de toeschouwers de illusie van panoramische diepte te creëren.

 

Quizvraag v/d week

Woord v/d week

Meest gezocht deze week

Welke mode-ontwerper is bekend vanwege de iconische, door hem ontworpen schoenen?


JUIST!NIET JUIST!

Manolo Blahnik

Mythologie > Grieks-Romeins

Narcissus

In de Griekse mythologie een schitterende jongeling op wie iedereen verliefd werd. Zo ook de nimf Echo. Hij beantwoordde haar liefde niet, waarop Echo wegkwijnde en alleen haar klagende stem overbleef. Alle afgewezen meisjes smeekten om wraak, en óf de wraakgodin Nemesis óf de godin van de liefde Afrodite, verhoorde hun bede. Toen Narcissus zich over een beek heen boog, werd hij verliefd op zijn spiegelbeeld. Uiterard tevergeefs. Hij kwijnde weg en stierf. Hier groeide later de narcis.
Het verhaal van Narcissus is vooral bekend van Ovidius, die deze Griekse mythe in zijn dichtwerk Metamorfosen heeft overgeleverd.
Zie ook narcisme.