kringloop (cyclus)
Kringloop is een vereenvoudigde cyclische voorstelling van relaties en processen waarmee de beweging en omzetting van materie op aarde inzichtelijk gemaakt kan worden. Er zijn verschillende kringlopen op de wereld aan te geven, naar de aard van de materie en naar de lengte. Water komt voor in een korte en in een lange kringloop. In de korte verdampt het water boven de oceaan, en regent weer uit. Bij de lange kringloop vervoert de wind de wolken naar het land, daar stijgt de lucht op, de waterdamp condenseert en regent uit. Als de neerslag als sneeuw valt kan het lang blijven liggen in bijvoorbeeld het hooggebergte. Bij smelten kan het water door rivieren afgevoerd worden of in de grond zakken en als grondwater langzaam naar lagere delen afgevoerd worden.
Andere stoffen komen eveneens in een kringloop voor: de chemische cyclus gaat over de beweging door het aardsysteem van stoffen als stikstof, koolstof en zuurstof. Een gesteentecyclus geeft aan dat in de aardkorst processen spelen die gesteenten veranderen, waarna aan de oppervlakte verwering en erosie ze weer afbreken, transporteren en er sedimentatie plaatsvindt. Een erosiecyclus geeft aan dat hooggebergte eveneens afslijt door verwering en erosie, en uiteindelijk als een schiervlakte (= bijna vlakte) eindigt tot er weer opheffing plaatsvindt.
De tijdschaal waarin een kringloop plaatsvindt kan zeer verschillend zijn. Zo heeft de korte waterkringloop een tijdschaal van ten hoogste enkele jaren, terwijl de tijdschaal van de erosiecyclus in de orde van grootte van miljoenen jaren ligt. Kringlopen zijn belangrijk omdat de aarde min of meer als een gesloten systeem te beschouwen is. Behalve de energie van de zon, komt er geen water, gesteente etc. bij en gaat er niets af, afgezien van verbranding van fossiele brandstoffen.
Wie was de eerste Nederlandse vrouw die arts werd en aan de universiteit promoveerde?
egocentrisme en egoïsme
Twee persoonlijkheidseigenschappen die door anderen als onplezierig en onaangenaam worden ervaren.
Bij egocentrisme is het alsof de persoon zich niet wil en kan verplaatsen in de gedachten, gevoelens en belangstellingen van de ander. Alles wat gebeurt wordt uitsluitend gezien vanuit het ik, waarbij de eigen belangstellingen en belangen de waarneming beheersen en de communicatie met anderen eenzijdig kleuren.
Bij egoïsme wil de persoon zichzelf telkens bevoordelen, ook als dat ten koste van anderen gaat. De egoïst denkt zo min mogelijk aan de belangen en behoeften van anderen, ook als hij of zij dat wel kan. De egoïst haalt naar zich toe en geeft niet om of aan de ander.
Egocentrisme is een eigenschap van het waarnemen en denken, egoïsme van het handelen.
