straffen en maatregelen

Ons strafwetboek onderscheidt straffen (bijvoorbeeld gevangenisstraf) en maatregelen (bijvoorbeeld terbeschikkingstelling). Straffen worden opgelegd wegens een feit en mogen de ernst van dat feit niet overschrijden. Voor maatregelen – meestal in het algemeen belang opgelegd naar aanleiding van het feit – geldt dat niet. Straffen voegen leed toe aan mensen die anderen leed of nadeel toebrachten. Dat is een innerlijke tegenstrijdigheid: straf voegt, om leed binnen de perken te houden, nieuw leed toe. Men blijft dan ook proberen die tegenstrijdigheid te verzachten.

Zie ook strafrecht en vergelding, abolitionisme, alternatieve straffen, misdaadpreventie en 'nemo prudens'.

.

Quizvraag v/d week

Woord v/d week

Meest gezocht deze week

Welk meisje was zo mooi dat ze de jaloezie van Afrodite opwekte?


JUIST!NIET JUIST!

Psyche

mensenrechten

De eeuwige, onvervreemdbare rechten van de mens op grond van zijn plaats in de natuur, die door elke overheid erkend en geëerbiedigd moeten worden. Van deze rechten is al sprake in de filosofie van de Oudheid en in de Christelijke politieke theorie van de Middeleeuwen.
De eerste moderne formulering van de rechten van de mens vinden we in het tweede Treatise of Government (1690) van John Locke. In 1776 werden ze door het Congres van de Verenigde Staten erkend als de grondbeginselen van het staatsrecht en klassiek verwoord in de Declaration of Independence ('life','liberty' en 'the pursuit of happiness').
Ook de Franse Revolutie van 1789 begon met een soortgelijke verklaring: Déclaration des droits de l'homme et du citoyen.
Op 10 december 1948 werd door de algemene vergadering van de Verenigde Naties De Universele Verklaring van de Rechten van de Mens aanvaard. Op grond hiervan kunnen overheden ter verantwoording worden geroepen, zoals gebeurt in internationale straftribunalen.