tumormerker

Tumormerker (synoniem tumormerkstof) is een stof die afkomstig van een kwaadaardig gezwel, specifiek voor de tumor in kwestie en herkenbaar in bloed. De herkenning kan zinvol zijn voor de diagnostiek en controle van de behandeling. De hoeveelheid van de stof in het bloed stijgt vaak nog vóórdat beeldvormende onderzoekstechniek terugkerende tumorgroei aantoont. Denk aan het prostaatspecifiek antigeen (PSA) bij prostaatkanker. Ook borstkanker kent tumormerkers. Als tijdens de controle een stijging wordt vastgesteld, stijgt de kans op uitzaaiingen. Maar omgekeerd sluit een normale tumormerker geen uitzaaiingen uit, omdat niet alle borstkankers tumormerkers produceren.

Quizvraag v/d week

Woord v/d week

Meest gezocht deze week

Welke schrijver uit de Griekse oudheid schreef fabels zoals De haas en de schildpad?


JUIST!NIET JUIST!

Aesopus

Geschiedenis: Oudheid > gebieden, steden, rijken, volkeren

Byzantijnse Rijk

Het Byzantijnse Rijk was een Romeins keizerrijk met Constantinopel (= stad van Constantijn, later Byzantium en door de Turken Istanboel genoemd) als hoofdstad. De stad werd in 330 n. Chr. door Constantijn de Grote gesticht als de nieuwe hoofdstad van het Romeinse Rijk, waarvan het oostelijke, Griekssprekende deel op dat moment het meest welvarend en dichtstbevolkt was. In 395 deelde keizer Theodosius I het Romeinse Rijk op in een oostelijk deel, bestuurd vanuit Constantinopel (later Byzantijnse Rijk genoemd) en een westelijk deel, eerst bestuurd vanuit Rome, vanaf 402 vanuit Ravenna. Het Byzantijnse Rijk omvatte op zijn hoogtepunt delen van Europa, Klein-Azië, Palestina en Noord-Afrika. Tot in de elfde eeuw bleef het een grote mogendheid met Byzantium als grootste stad van Europa en het Midden-Oosten. Het rijk was tijdelijk in handen van westerse kruisvaarders (dertiende eeuw) en werd definitief veroverd door de Turken in de vijftiende eeuw. De heerschappij van de Byzantijnse keizer over kerk en staat was bijna absoluut.

Zie ook Byzantijnse kunst en kruistochten.