Hettieten

Ook Hittieten. Antiek volk dat in de bronstijd (1700 v.Chr.) een koninkrijk stichtte rond de stad Hattusa (nu Boğazköy, Turkije). Het rijk besloeg op zijn hoogtepunt (zestiende eeuw v.Chr.) centraal Anatolië, noordwestelijk Syrië tot aan Ugarit en Mesopotamië tot aan Babylon. De Hettieten spraken een Indo-Europese taal. Rond 1160 v.Chr. viel het rijk uit elkaar vanwege burgeroorlogen, een interne machtsstrijd en dreiging van externe mogendheden. Hierna leefden de Hettieten in stadstaatjes tot ongeveer 700 v.Chr.
Niet te verwarren met Neo-Hettieten, die in de Bijbel Hettieten worden genoemd.

Quizvraag v/d week

Woord v/d week

Meest gezocht deze week

Wat was in vroegere tijden een symbool van gastvrijheid?


JUIST!NIET JUIST!

ananas

hoofsheid

Aan de hoven ontstane ridderlijke gedragscode waarbij zelfbeheersing en dienstbaarheid aan vrouw, heer en kerk de hoofdrol speelden. Hoofse liefde was de ridderlijke bewondering voor een voor hem onbereikbare vrouw. Aan haar droeg hij bijvoorbeeld zijn overwinningen op.