Wim Verstappen

Wim Verstappen (1937-2004) was een Nederlandse regisseur, scenarioschrijver en filmproducent. In 1966 debuteerde hij met De minder gelukkige terugkeer van Joszef Katus naar het land van Rembrandt. Samen met Pim de la Parra richtte hij Scorpio Films op en werden ze bekend als \'Pim & Wim\'. In de jaren zeventig maakten ze met de Stichting Continue filmproductie de ene na de andere film, waaronder Blue Movie (1971). De expliciete seksscènes in deze film leidden uiteindelijk tot de afschaffing van de Nederlandse filmkeuring voor volwassenen.
Verstappen maakte in 1974 Dakota, een film die altijd zijn lievelingsfilm is gebleven. De la Parra maakte in 1976 de Surinaamse film Wan Pipel, die ver over zijn budget heen ging, waardoor Scorpio Films failliet ging. Nadat hij had gebroken met De la Parra, regisseerde Verstappen Pastorale 1943 (1978), de misdaadfilm Grijpstra & De Gier (1979) en Het verboden bacchanaal (1981), naar de gelijknamige romans van de schrijver Simon Vestdijk. Nadat in 1987 zijn film De ratelrat flopte, maakte hij geen nieuwe films meer.
Wim Verstappen was in de jaren zestig lid van de redactie van het Filmtijdschrift Skoop. Nadat hij was gestopt met films maken, hield hij zich bezig met het beschermen van de rechten van filmmakers.
In 1992 ontving Verstappen de Dutch Filmmuseum Award voor zijn verdiensten voor de Nederlandse filmindustrie, en in 1995 ontving hij een Gouden Kalf voor zijn gehele oeuvre.

Quizvraag v/d week

Woord v/d week

Meest gezocht deze week

Welk irrationeel getal duidt de verhouding aan tussen de omtrek en de middellijn van een cirkel?


JUIST!NIET JUIST!

pi

Tradities > Nederlandse tradities

Sinterklaas

Bisschop van Myra die in de derde eeuw na Christus in Turkije leefde en bekend stond als kindervriend. Daarom krijgen kinderen op zijn verjaardag cadeautjes. Waarom hij sinds enkele eeuwen uit Spanje komt is niet duidelijk. Evenmin, waarom hij vanaf het midden van de negentiende eeuw een zwarte knecht, Zwarte Piet, heeft en op een schimmel rijdt, zonder problemen over de daken. Lange tijd was het de gewoonte dat kinderen op 5 december hun schoen bij de haard zetten, met iets lekkers voor het paard en een liedje zongen. Op de ochtend van Sints verjaardag (eigenlijk zijn naamdag) lagen er dan wat lekkers en een stuk speelgoed in de schoen, die door Zwarte Piet vanaf het dak door de schoorsteen waren gegooid. Ten minste als ze braaf waren geweest, anders kregen ze een roe, een handbezempje waarmee een pak slaag kon worden gegeven. Sinds enige tijd is er een maatschappelijke discussie of Zwarte Piet al dan niet rascistisch is bedoeld: zwarte knecht van witte baas. Sommigen geven daarom de voorkeur aan een Piet die in een vrolijke kleur is geschminkt of een die voorzien is van roetvegen.