Marlon Brando

Marlon Brando (1924-2004) was een Amerikaanse acteur die op eenzame hoogte stond wat betreft het vermogen welke rol dan ook volkomen naturel te spelen. Hij was voor andere filmsterren het grote voorbeeld en in de Actor Studio werden zij gevormd door de op Brando’s speelstijl geïnspireerde Method acting, een manier van acteren waarbij de acteur zich zo veel mogelijk probeert in te leven in zijn of haar personage. Maar Brando hoefde dat niet te leren, bij hem ging het ‘realisme’ vanzelf. Hoewel hij op het toneel grote successen boekte maakte hij in 1949 de door velen onbegrepen overstap naar de film. In de jaren vijftig volgde de ene succesfilm op de andere. A streetcar named desire (1951) naar het toneelstuk van Tennesee Williams (dat hij ook op het toneel had gespeeld), Viva Zapata! (1952), Julius Caesar (1953) naar het toneelstuk van William Shakespeare, On the Waterfront (1954) waarvoor hij een Oscar kreeg en The young lions (1958), waarin hij een Nazi officier speelde. In 1961 regisseerde Brando zelf The Retribution, hoewel goed ontvangen was het door de huizenhoge kosten die waren gemaakt geen succes. Dat laatste gold ook voor The Mutiny on de Bounty (1962). In de jaren zestig speelde Brando in middelmatige films, waardoor men vond dat hij zijn talent verkwanselde voor geld. In 1972 kwam hij terug als Don Corleone in The Godfather. Twee andere beroemde films uit die tijd zijn Last tango in Paris (1972) dat grote opschudding veroorzaakte vanwege de ‘Boterscene’ waarin een man van middelbare leeftijd Brando) een jong meisje (Maria Schneider) waarmee hij op zijn hotelkamer vrijt met boter insmeert zodat hij anaal seks met haar kan hebben. En Apocalypse now (1979).

 

 

Quizvraag v/d week

Woord v/d week

Meest gezocht deze week

Wie regisseerde(n) de film Pulp Fiction (1994)?


JUIST!NIET JUIST!

Quentin Tarantino

tapijt van Bayeux

In de tweede helft van de elfde eeuw (na de slag bij Hastings,1066) geborduurd wandkleed (ten onrechte tapijt genoemd) van 70 meter lang en 50 cm hoog. Het beeldt de voorbereiding uit voor de overtocht naar en de verovering van Engeland door hertog Willem van Normandië. Op het wandkleed zien we hoe de Engelse graaf Harold een eed van trouw zweert aan hertog Willem, die echter zelf zijn zinnen op Engeland gezet had.
Harold liet zich niettemin tot koning kronen. Dus verbrak hij zijn eed. Overduidelijk wordt op het kleed getoond hoe deze eedbreuk door God gestraft wordt: Harold wordt bij Hastings door Willem verslagen en sneuvelt.
Over het ontstaan van het kleed is weinig bekend, vroeger dacht men dat Willems echtgenote, Mathilda, de opdrachtgeefster was; tegenwoordig ziet men Odo, bisschop van Bayeux en halfbroer van hertog Willem, als de degene die het initiatief nam, overigens zonder harde bewijzen. Het borduurwerk is zeer levendig en geeft bovendien allerlei interessante details over het leven van de elfde- eeuwse krijgers (ridders). (PL)