John Malkovich

John Malkovich (1953) is een Amerikaans acteur, filmproducent en -regisseur van Kroatische komaf. Hij begon zijn carrière als theateracteur. Zowel voor zijn debuut als blinde man in Places of the Heart (1984), als voor de rol van fotograaf in The Killing Fields (1984) werd hij voor een Oscar genomineerd. In de jaren erna zou hij theaterwerk in Londen en New York afwisselen met filmrollen in Hollywood-blockbusters (Spielbergs The Empire of the Sun, 1987) en kleinere, Europese producties. Malkovich is vooral beroemd is door zijn vertolkingen van misdadigers en psychopaten. Zijn handelsmerk, een hypnotiserende stem die in combinatie met zijn grote ogen en vlezige mond iets angstaanjagends kan hebben, maakt hem bij uitstek geschikt voor schurkenrollen, waar een randje aan zit dat hem ook iets duivels aantrekkelijks geeft. Of hij nu de meedogenloze Valmont speelt in Dangerous Liaisons (1988), of de ijzige Gilbert Osmond in The Portrait of a Lady (1996), Malkovich maakt zijn personages nooit tot eendimensionale monsters. In de absurdistische film Being John Malkovich (1999) – naar een geniaal scenario van Charlie Kaufman - was het een basisgegeven dat iedereen grif geld zou betalen om een kwartiertje in zijn hoofd te verblijven.

Quizvraag v/d week

Woord v/d week

Meest gezocht deze week

Van welke filosoof is de grondstelling Cogito ergo sum (ik denk dus ik ben)?


JUIST!NIET JUIST!

Descartes

Film > films

Blade Runner (1982)

Blade Runner is een Amerikaanse sciencefictionfilm uit 1982 geregisseerd door Ridley Scott. De film speelt in het denkbeeldige Los Angeles van 2019 en gaat over een zogeheten blade runner (Harrison Ford), die jacht maakt op replicants: robots die wat hun uiterlijk en intelligentie betreft vrijwel identiek zijn aan normale mensen. Dat maakt dat men replicants als een bedreiging ziet. Hun levensduur is beperkt tot vier jaar. Een groep replicants spant zich in een gen te vinden dat deze beperking opheft. Wat opvalt aan de film zijn de oogverblindend mooie speciale effecten en de intens duistere, bijna apocalyptische sfeer die wordt gecreëerd. Het regenachtige Los Angeles, de chaos in China Town en de prachtige filmmuziek van Vangelis geven de film een onheilspellend karakter. Blade Runner werd genomineerd voor twee Oscars , voor Art Direction en Visual Effects. De film kreeg een vervolg in 2018.