Fred Zinnemann

Fred Zinnemann (1907-1977) was een in Oostenrijk geboren Amerikaanse filmregisseur. Hij volgde de filmacademie in Parijs waarna hij in Duitsland werkte als filmmaker. In de jaren dertig ontvluchtte hij het naziregime en vertrok naar Amerika. In 1944 brak hij door met The Seventh Cross, met Spencer Tracy in de hoofdrol. In 1952 regisseerde hij de western High Noon met Grace Kelly en Gary Cooper. Met From Here to Eternity (1953) met Frank Sinatra won hij 8 Oscars . Hij werkte met Audrey Hepburn (in The Nun’s Story, 1959). In 1960 volgde de avonturenfilm The Sundowners met Debora Kerr, Robert Mitchum en Peter Ustinov. In 1966 won hij opnieuw een Oscar, voor de historische film A Man for All Seasons met Paul Scofield, Robert Shaw, John Hurt en Orson Welles. In de jaren zeventig bracht Zinneman de cultfilm The Day of the Jackal (1973) uit. Deze politieke thriller werd niet goed ontvangen door de filmcritici, maar het grote publiek was enthousiast. Voor Julia (1977) kregen de hoofdrolspelers Jason Robards en Vanessa Redgrave een Oscar. Het was bovendien het filmdebuut van Meryl Streep. In 1982 kwam Zinnemanns laatste film Five Days One Summer uit, met Sean Connery in de hoofdrol.

 

Quizvraag v/d week

Woord v/d week

Meest gezocht deze week

Wie regisseerde(n) de film Pulp Fiction (1994)?


JUIST!NIET JUIST!

Quentin Tarantino

tapijt van Bayeux

In de tweede helft van de elfde eeuw (na de slag bij Hastings,1066) geborduurd wandkleed (ten onrechte tapijt genoemd) van 70 meter lang en 50 cm hoog. Het beeldt de voorbereiding uit voor de overtocht naar en de verovering van Engeland door hertog Willem van Normandië. Op het wandkleed zien we hoe de Engelse graaf Harold een eed van trouw zweert aan hertog Willem, die echter zelf zijn zinnen op Engeland gezet had.
Harold liet zich niettemin tot koning kronen. Dus verbrak hij zijn eed. Overduidelijk wordt op het kleed getoond hoe deze eedbreuk door God gestraft wordt: Harold wordt bij Hastings door Willem verslagen en sneuvelt.
Over het ontstaan van het kleed is weinig bekend, vroeger dacht men dat Willems echtgenote, Mathilda, de opdrachtgeefster was; tegenwoordig ziet men Odo, bisschop van Bayeux en halfbroer van hertog Willem, als de degene die het initiatief nam, overigens zonder harde bewijzen. Het borduurwerk is zeer levendig en geeft bovendien allerlei interessante details over het leven van de elfde- eeuwse krijgers (ridders). (PL)