Abel Gance

Abel Gance (1889-1981) was een Franse filmregisseur. Hij studeerde Rechten, maar op zijn negentiende lonkte het toneel en kreeg hij inderdaad een rol in een theater in Brussel. Een jaar later speelde hij zijn eerste filmrolletje in Molière. Maar zijn acteurscarrière was geen succes. Tijdens de Eerste Wereldoorlog werd Gance bij de Film d’Arte aangesteld als regisseur en maakte succesvolle films. Tot ergernis van de producenten experimenteerde hij met nieuwe technieken, zoals close ups. Aan het eind van de oorlog ging hij hoewel in eerdere gevechten gewond door mosterdgas, terug het leger in om ter plekke te kunnen filmen en de ellende van de oorlog te laten zien. Het resulteerde in een drie uur durende film J’Accuse (1919), een combinatie van documentaire en fictie, die over heel Europa een kassucces werd.
Gance bleef experimenteren, zoals scenes opnemen in kleur lange tijd voordat Hollywood daaraan toe was. Voor zijn beroemdste film Napoleon vu par Abel Chance (1927) gebruikte hij drie camera’s, drie projectoren en een gebogen scherm om voor de toeschouwers de illusie van panoramische diepte te creëren.

 

Quizvraag v/d week

Woord v/d week

Meest gezocht deze week

Welke film is een roadmovie?


JUIST!NIET JUIST!

Easy Rider (1969)

Strips > stripbladen en stripbegrippen

manga

Japanse variant op Amerikaanse comics-cultuur. Alle soorten onderwerpen komen aan bod, maar het populairst zijn de gewelddadige actieverhalen. Absolute topper is Akira van tekenaar Katsuhiro Otomo, waarvan ook een succesvolle tekenfilm volgde. Opvallend is dat verschillende Amerikaanse en Europese stripmakers de laatste jaren speciaal voor de Japanse markt tekenen.