Sergei Polunin

Sergei Polunin (1989) is een balletdanser afkomstig uit Oekraïne. Hij werd al op jonge leeftijd geselecteerd als een talent. Op 13-jarige leeftijd verhuisde hij van Kiev naar Londen voor zijn vervolgcarrière. Op de leeftijd van 19 jaar was hij eerste solist van The Roal Ballet. Maar ondanks lovende recensies van zijn fabuleuze techniek begon zijn motivatie te verdampen. Hij rebelleerde, dook het uitgaansleven in, gebruikte drugs, liet forse tatoeages zetten en was zo nu en dan spoorloos. Uiteindelijk besloot hij in 2015 na een inzinking te stoppen met dansen. Om niet lang daarna, clean en aangemoedigd door zijn vriendin en sterballerina Natalia Osipova de draad weer op te pakken. Hij bleef echter een enfant terrible die homofobe uitspraken deed op sociale media. Buiten de danswereld brak Polunin door met een videoclip van zijn solo op de hit Take me to Church van Andrew Hozier. Die werd 16 miljoen keer bekeken op Youtube. In 2018 haalde programmamaker Brecht van Hulten de danser naar Lowlands. Onlangs stapte hij van het podium over naar het witte doek in de documentaire film Dancer.

Quizvraag v/d week

Woord v/d week

Meest gezocht deze week

Wie regisseerde(n) de film Pulp Fiction (1994)?


JUIST!NIET JUIST!

Quentin Tarantino

tapijt van Bayeux

In de tweede helft van de elfde eeuw (na de slag bij Hastings,1066) geborduurd wandkleed (ten onrechte tapijt genoemd) van 70 meter lang en 50 cm hoog. Het beeldt de voorbereiding uit voor de overtocht naar en de verovering van Engeland door hertog Willem van Normandië. Op het wandkleed zien we hoe de Engelse graaf Harold een eed van trouw zweert aan hertog Willem, die echter zelf zijn zinnen op Engeland gezet had.
Harold liet zich niettemin tot koning kronen. Dus verbrak hij zijn eed. Overduidelijk wordt op het kleed getoond hoe deze eedbreuk door God gestraft wordt: Harold wordt bij Hastings door Willem verslagen en sneuvelt.
Over het ontstaan van het kleed is weinig bekend, vroeger dacht men dat Willems echtgenote, Mathilda, de opdrachtgeefster was; tegenwoordig ziet men Odo, bisschop van Bayeux en halfbroer van hertog Willem, als de degene die het initiatief nam, overigens zonder harde bewijzen. Het borduurwerk is zeer levendig en geeft bovendien allerlei interessante details over het leven van de elfde- eeuwse krijgers (ridders). (PL)