experimentele archeologie

Wetenschappelijke discipline binnen de archeologie die door middel van experimenteel onderzoek tot nieuwe kennis en inzichten komt. Bijvoorbeeld door vuurstenen werktuigen opnieuw te maken en hiermee specifieke dingen te doen (zoals het schoonkrabben van huiden). Dan kunnen vervolgens de hierdoor ontstane gebruikssporen op het vuursteen worden onderzocht en worden vergeleken met gebruikssporen op soortgelijke, prehistorische vondsten.

Quizvraag v/d week

Woord v/d week

Meest gezocht deze week

Van wie is de beroemde natuurkundige formule E = mc2?


JUIST!NIET JUIST!

Albert Einstein

Verlichting

Verzamelterm voor de opvattingen in de achttiende eeuw die het vrije, kritische denken centraal stelden en die de rede als uitgangspunt namen. De Verlichting werd voorbereid door het rationalisme, dat in de zeventiende eeuw de kern van het natuurwetenschappelijk denken werd. Men geloofde dat de mens door het verwerven van kennis uiteindelijk vrij gemaakt kon worden van bijgeloof en vooroordeel. Soms leidde dat tot vormen van atheïsme. Dit vooruitgangsgeloof van de verlichte denkers ('philosophes') manifesteerde zich het sterkst in de in Parijs geredigeerde Encyclopédie.